ดปากด้วยความตกใจเธอไม่คิดเลยว่าฉินเฉาจะพูดเรื่องนี้ออกมาเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับฉินเฉา…………….พวกเราตกลงกันเอาไว้ว่าจะปิดเป็นความลับจากเหลียวชาชาไม่ใช่เหรอ…………..ถึงยังไง ภายในใจของเหลียวชาชา…………ก็มองเธอค่อนข้างพิเศษให้เหลียวชาชารู้ว่าเธอกับฉินเฉามีอะไรกัน…………..ชาชาจะคิดยังไง………….ชาชายืนนิ่งงันราวกับโดนฟ้าผ่า เธอไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกมา“ชาชา ชาชา เธอเป็นอะไรไป!”หยูลู่กังวลใจมาก เธอหันไปจ้องฉินเฉาด้วยสายตาโกรธเคือง แล้วพูดออกมา“เป็นเพราะนายคนเดียว ถ้าชาชาเป็นอะไรไป ฉันจะสู้กับนาย!”ในใจของหยูลู่ เหลียวชาชาก็เหมือนกับลูกสาวของเธอ เธอเฝ้ามองเหลียวชาชามาตั้งแต่เล็กจนโต“ฉันก็ไม่รู้ว่ามันจะกลายเป็นแบบนี้…………..ฉันคิดว่าเธอจะบ้าคลั่ง วิ่งเข้ามากัดฉันซะอีก………..”ฉินเฉาก็นึกไม่ถึงเช่นกัน เขาจ้องมองเหลียวชาชา ไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไรไปทำไมถึงไม่ตอบสนองอะไรเลย!นิ่งเงียบไม่พูดไม่จา เป็นอะไรไปหรือเปล่า…………ฉินเฉาเริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมาเช่นกัน“นาย………..คบกับพี่หยูลู่ตั้งแต่เมื่อไหร่………..”จู่ๆ เหลียวชาชาก็เอ่ยถามด้วยน˺าเสียงแหบพร่า“ไม่นานนี้ ไม่นานนี้เอง!”หยูลู่รีบพูดออกมาทันที “ชาชา ฉันไม่ดีเอง นับตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไปฉันจะไม่ไปเจอฉินเฉาอีก เธออย่าเศร้าไปเลยนะ เด็กดี!”ฉินเฉาอยากจะพูดอะไรออกมา แต่หยูลู่ตวัดสายตาจ้องมองเขาสายตานั้นมีความหมายชัดเจนมาก คือให้เหลียวชาชาสงบสติอารมณ์ให้ได้ก่อน แล้วค่อยมาคุย
