กันอีกทีก็ได้ ฉินเฉารู้สึกว่าตัวเองอาจจะโง่เกินไป จึงไม่ได้พูดอะไรออกมาและรอดูว่าหยูลู่จะปลอบโยนให้เหลียวชาชาสงบลงยังไง“พวกนาย………..มีอะไรกันหรือยัง……….”เหลียวชาชาเอ่ยถามอีกครั้งหยูลู่กับฉินเฉานึกถึงคำว่า ดื่มกาแฟ ขึ้นมาพร้อมกัน ใบหน้าสวยๆของหยูลู่พลันแดงก˹าแต่ในไม่ช้าเธอก็สงบสติอารมณ์ลง แล้วส่ายหน้า พูดออกมาด้วยความหนักแน่น“ไม่มี จะเป็นไปได้ยังไง! เธอเองก็เห็นว่าวันๆ ฉันงานยุ่งแค่ไหน ฉินเฉาก็ไม่ได้โผล่หน้ามาเลย พวกเราแค่มีความรู้สึกดีๆ ต่อกันเท่านั้น……….”จู่ๆ เหลียวชาชาก็หันมาคว้ามือของฉินเฉา แล้วพูดออกมาว่า“ฉินเฉา นายห้ามทำให้พี่หยูลู่ผิดหวังเด็ดขาด!”สายตาของเหลียวชาชาดูจริงจังเป็นอย่างมาก ทั้งฉินเฉาและหยูลู่ที่ได้ยินแบบนั้นต่างตกตะลึงทันที“ตั้งแต่เด็ก ฉันเติบโตมาโดยที่มีพี่หยูลู่คอยอยู่เคียงข้าง……………..ถ้าหากไม่มีพี่หยูลู่ ก็ไม่มีทางที่จะมีเหลียวชาชาในวันนี้ ดังนั้นนายทำให้ฉันผิดหวังได้ แต่ห้ามทำให้พี่หยูลู่ผิดหวังเด็ดขาด เมื่อถึงเวลาที่ฉันกับพี่หยูลู่สวมชุดเจ้าสาวพร้อมกัน………..นาย……..จะต้องทำดีกับเธอให้มาก เข้าใจไหม? ถ้านายดูแลพี่หยูลู่ไม่ดี……….ฉันจะพาพี่หยูลู่หนีไปด้วยกัน…………”เมื่อได้ยินคำพูดของเหลียวชาชา หยูลู่ก็น˺าตาคลอเบ้า ดวงตากลายเป็นสีแดงก˹าเธอโผเข้ากอดเหลียวชาชา พลางสะอึกสะอื้นพูดออกมา“ชาชา……..”“พี่หยูลู่……….”สาวๆ สองคนกอดคอกันร้องไห้ ส่วนฉินเฉานั้นลำบากใจอยู่ข้างๆเอ่อ………เ
