กษ์ปรากฏตัวออกมาจากร่างกายของฉินเฉา ในขณะเดียวกัน มือขวาก็เหวี่ยงขวานขนาดใหญ่เข้าใส่เนี่ยเจีย ซัดร่างของเขาให้พุ่งไปไกลเกือบ 100 เมตรในที่สุดก็พุ่งชนเข้าใส่รูปปั้น จนรูปปั้นหักโค่นลงมาเป็นสองท่อน“ฮ่าๆๆ ฮ่าๆๆๆ!”คาดไม่ถึงเลยว่าเนี่ยเจียจะไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย เขาบินออกมาจากเศษซากปรักหักพังของรูปปั้น และเปล่งเสียงหัวเราะออกมา“นี่คือพลังของอรหันต์ปีศาจของเจ้างั้นเหรอ? น่าขัน น่าขันยิ่งนัก!”“พลังของอรหันต์ปีศาจ มีอะไรให้น่าหัวเราะ?”ฉินเฉาขมวดคิ้วมุ่น ภายในใจรู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมากราวกับว่ามีเรื่องอันตรายบางอย่างใกล้เข้ามา“ฮ่าๆๆ เจ้าไม่รู้สึกอับอายบ้างเลยเหรอ ที่เรียกตัวเองว่าเป็นอรหันต์ปีศาจ?”เนี่ยเจียยังคงหัวเราะต่อไป “อ่อนแอ เจ้ามันอ่อนแอมาก! เพียงแค่ข้าลงมือโดยไม่คิดเอาจริง ก็สามารถบีบเคล้นเจ้าให้ตายได้แล้ว! พลังเช่นนี้ไม่มีทางที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของโจโฉได้หรอก มอบพลังของเจ้ามาให้ข้าแต่โดยดีเสียยังดีกว่า แล้วข้าจะไปจัดการโจโฉแทนเจ้าเอง!”“ไม่จำเป็นต้องถึงมือนายหรอก! ผู้หญิงของฉัน ฉันจะเป็นคนปกป้องเอง!”ฉินเฉากำหมัดแน่น “ถ้านายไม่ช่วยฉัน ฉันก็จะฆ่านายก่อน แล้วค่อยไปฆ่าโจโฉอีกที!”“พูดจาอวดเก่งเหลือเกิน เจ้าคิดที่จะพึ่งพาอรหันต์ปีศาจมือใหม่แบบนั้นน่ะเหรอ?”เนี่ยเจียชี้นิ้วมาที่ตัวเอง “ตอนที่บิดากลายเป็นอรหันต์ปีศาจ ไม่รู้ว่าเจ้ากำลังเล่นอึอยู่ที่ไหน!”“ตอนที่ฉันต่อยมหาเทพฝูซีจนฟันร่วง นาย
