ก็ยังเป็นตัวอ่อนอยู่ในร่างกายของพ่อนายเหมือนกันนั่นแหละ!”กับอีแค่อาศัยความอาวุโสของตัวเองมาคุยโว ใครจะทำไม่ได้?ฉินเฉาด่าสวนกลับไปทันที“โอ้? ฝีปากการคุยโวของเจ้าไม่เลวจริงๆ ตอนที่ถูกข้าซัดจนหน้าคว˹า อย่าได้ร้องไห้ออกมาล่ะ”อรหันต์ปีศาจเนี่ยเจียหัวเราะร่า แล้วบินกลับมาหาฉินเฉาอีกครั้ง“ตายซะเถอะ!”ฉินเฉาโบกมือทั้งสองข้าง ทันใดนั้นอรหันต์ปีศาจก็คว้าขวานยักษ์สองเล่มมาเฉือนร่างเนี่ยเจียทันทีแต่ทว่าเนี่ยเจียเพียงยื่นมือขวาออกไป เขาก็สามารถสกัดกั้นพลังของขวานยักษ์ทั้งสองเล่มได้อย่างง่ายดาย“ข้าบอกว่าเจ้ามันอ่อนแอเกินไป”เนี่ยเจียกล่าวออกมา พร้อมกับออกแรงบนมือขวาตู้ม!ขวานยักษ์ทั้งสองเล่มของฉินเฉาพังทลายลงส่งเสียงดังลั่น และกลายเป็นแสงสว่าง หายลับไปในโลกแห่งจิตวิญญาณแห่งนี้“พลังของอรหันต์ปีศาจของเจ้า ไม่มีค่าพอให้พูดถึงเลย”เมื่อพูดจบ ร่างของเนี่ยเจียก็กระโดดลงมาอยู่ตรงหน้าฉินเฉาเขายื่นฝ่ามือไปคว้าศีรษะของฉินเฉา“เลิกล้มความคิดนั้นไปซะ!”ฉินเฉารีบควบคุมอรหันต์ปีศาจของตัวเองให้ยื่นแขนทั้งสองข้างออกมา พยายามโจมตีเนี่ยเจียอีกครั้งหนึ่งแต่ในคราวนี้ เนี่ยเจียยังคงยื่นแขนขวาออกไปเจาะทะลุร่างอรหันต์ปีศาจของฉินเฉา และคว้าศีรษะของฉินเฉาเอาไว้ได้อีกครั้งมันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง!ฉินเฉาตกตะลึงอรหันต์ปีศาจของเขา…………..กลายเป็นกระดาษเมื่อเผชิญหน้ากับชายคนนี้ได้ยังไง!“ฮ่าๆๆ! เมื่อเทียบกับอรหันต์ปีศาจของเนี่ยเจียผู้