งเฉยได้อีกต่อไปตราบใดที่มีฉินเฉาอยู่ที่นี่ จิ่วเทียนเซียนเฟยนั้นรู้สึกว่าไม่มีสิ่งใดน่ากลัว“หึๆ ก็มาเพื่อสิ่งที่เรียกว่าจักรพรรดิองค์ใหม่ยังไงล่ะ”โกวหมางกอดอก กล่าวอย่างเย็นชา“สวรรค์เบื้องบนของพวกเรานั้นคิดว่า การที่สวรรค์สุ่มเลือกคนให้ขึ้นมาเป็นจักรพรรดิสวรรค์นั้นเป็นเรื่องที่ไม่ให้เกียรติกันเกินไป ดังนั้นสวรรค์เบื้องบนจึงจะส่งคนให้ขึ้นมาเป็นจักรพรรดิสวรรค์ในภายหลัง”“อะไรนะ!”เซียนชาวสวรรค์ทุกคนตกตะลึงกันอย่างถ้วนหน้าสวรรค์เบื้องบนจะส่งคนให้ขึ้นมาเป็นจักรพรรดิสวรรค์!หมายความว่ายังไง!นี่ไม่ใช่การควบคุมสวรรค์หรอกเหรอ!คิดว่าบนสวรรค์ไม่มีใครอยู่แล้วหรือไง!“บังอาจ!”จิ่วเทียนเซียนเฟยทนไม่ได้ เธอทุบที่เท้าแขนหยกทองคำ แล้วตะโกนก้องออกมา“โกวหมาง สวรรค์เบื้องบนของพวกเจ้าไม่เห็นสวรรค์ของพวกเราอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย!”“สวรรค์เบื้องบนอุกอาจเกินไปแล้ว!”“คิดว่าสวรรค์ของพวกเราไม่มีใครอยู่งั้นเหรอ!”บรรดาเซียนพากันตะโกนก้องออกมา“หึๆ”แม้จะเผชิญหน้ากับความโกรธเกรี้ยวของเซียน โกวหมางก็ไม่ขี้ขลาดตาขาว ซ˺ายังกล่าวเย้ยหยันขึ้นมาอีกครั้ง “ในอดีตสวรรค์เกิดความระส˹าระสาย ทั่วทุกแห่งหนเต็มไปด้วยการต่อสู้ของผู้มีอำนาจหากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากสวรรค์เบื้องบน จักรพรรดิสวรรค์ในตอนนั้นจะสามารถรวบรวมขุมพลังของสวรรค์ให้เป็นหนึ่งเดียวกันได้ยังไง? แม้จะผ่านมาแล้วสองยุคสมัย แต่โปรดอย่าลืมว่าสวรรค์เป็นเพียงแค่ขุมพลัง
