กลุ่มย่อยของสวรรค์เบื้องบนเท่านั้น ว่ายังไง? ตอนนี้คิดว่าตัวเองปีกกล้าขาแข็ง อยากจะแยกตัวออกไปจากสวรรค์เบื้องบนของพวกเรางั้นเหรอ? ขออภัย ข้าเกรงว่าพวกเจ้าคงจะไม่มีปัญญา!”“โกวหมาง อย่าให้มันมากเกินไปนัก…………”จิ่วเทียนเซียนเฟยกำหมัดแน่น“ในดินแดนเซียน ความแข็งแกร่งคือเหตุผลที่หนักแน่นที่สุด”โกวหมางยังคงพูดออกมา “คิดจะขัดคำสั่งของสวรรค์เบื้องบนงั้นเหรอ? ได้ แต่ต้องมีปัญญามาต่อสู้กับข้าก่อน”“โกวหมาง เจ้ากำลังยั่วยุพวกข้าอยู่ใช่ไหม!”เอ้อหลางเสินกำหอกสามง่ามสองคมในมือตนแน่น แล้วชี้ไปยังโกวหมางที่อยู่อีกด้าน“ฮ่าๆๆ ถ้าข้ากำลังยั่วยุ แล้วยังไง?”โกวหมางเห็นเอ้อหลางเสินหยิบอาวุธอันโด่งดังขึ้นมาชี้หน้าตัวเองสีหน้าของเขากลับไม่มีความขี้ขลาดอยู่เลยแม้แต่น้อย“ถ้าเก่งนักก็โจมตีข้าเลยสิ ถ้าไม่เกรงกลัวที่จะต้องทำสงครามกับสวรรค์เบื้องบนก็มาโจมตีข้า! เข้ามาสิ เข้ามาโจมตีข้าเลย!”พูดยังไม่ทันขาดคำ กำปั้นสีดำก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าโกวหมางตู้ม!ร่างของโกวหมางลอยละลิ่วออกไป ทะลุกำแพงของตำหนักหลิงเซียว แล้วตกลงไปยังทะเลเมฆด้านนอก“จริงๆ เลย ฉัน ฉินเฉาเติบโตมาจนป่านนี้ เพิ่งจะเคยได้ยินคนร้องขอเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรก”ฉินเฉาสะบัดกำปั้นของตัวเองและกล่าวขึ้นมา“ขอให้คนอื่นโจมตีตัวเองเนี่ยนะ แปลกคน แต่โชคดีที่ฉันเป็นคนจิตใจดี จนคนอื่นให้ฉายาว่าเหลยเฟิง ในเมื่อนายขอร้องมา ฉันก็เลยต้องทำให้นายสมหวัง เฮ้อ ทำไมฉันถึงเป็นคนจ
