งั้นก็อย่าได้กล่าวโทษว่าสวรรค์เบื้องบนไม่เห็นแก่หน้าใคร! พวกเจ้ารอข้าก่อนเถอะ!”เมื่อพูดจบ โกวหมางก็หันหลัง ทำท่าจะบินออกไปทันทีแต่ในเวลานี้ ร่างกายของเขากลับสั่นเทิ้มและหดคอกลับมาอย่างไม่รู้ตัวขวานยักษ์เล่มหนึ่งพุ่งฉิว ส่งเสียงหวีดหวิวบินเฉียดศีรษะของเขาไปปักอยู่บนทะเลเมฆตู้ม!ขวานยักษ์เล่มนั้นมีพลังมหาศาลมากจริงๆทั้งทะเลเมฆและตำหนักหลิงเซียวพลันสั่นสะเทือน“มาถึงที่นี่แล้ว อย่าเพิ่งรีบไปไหนเลย ระหว่างพวกเรายังมีความแค้นที่ยังไม่ได้สะสางกันอยู่เลยนี่”ชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งลอยอยู่บนอากาศ จ้องมองมาด้านล่างด้วยสายตาเย็นชา“จะ เจ้า……..”เมื่อโกวหมางเห็นชายร่างสูงใหญ่ที่อยู่บนฟ้า เหงื่อก็พลันแตกพลั่กไหลเต็มแผ่นหลังทันที“หึๆ น่าแปลกจริงๆ เจ้ายังจำข้าได้อีกเหรอ?”ชายร่างสูงใหญ่คนนั้นยื่นมือขวาออกไป แล้วแบมือขวานยักษ์ที่ปักอยู่บนทะเลเมฆลอยกลับไปอยู่ในมือของชือโหยวทันที“ชือโหยว…….ไม่ใช่ว่าเจ้าตายไปแล้วเหรอ………..”“ใช่ ข้าตายไปแล้ว เพราะถูกตระกูลซวนหยวน ที่ได้รับการสนับสนุนจากสวรรค์เบื้องบนของพวกเจ้าสังหาร”ชือโหยวกล่าวเย้ย “เดิมทีข้าทำให้ตระกูลซวนหยวนแตกพ่ายไปได้แล้ว เผ่าจิ่วหลีกำลังรวบรวมแผ่นดินจีนให้เป็นหนึ่งเดียวกัน แต่ไม่คิดเลยว่าสวรรค์เบื้องบนของพวกเจ้าจะส่งยอดฝีมือจำนวนมากไปให้ตระกูลซวนหยวน ช่างชั่วช้าจริงๆ”“เหอะ! ชือโหยว แล้วเจ้าไม่ได้ดึงจอมขมังเวทย์มาช่วยเหลือเจ้าหรือไง!”โกวหมางรีบเถียงกลับไ