ป “เจ้ายืนกรานที่จะลงไปบนโลกมนุษย์เพื่อต่อสู้กับสวรรค์เบื้องบนของพวกข้า พอเอาชนะไม่ได้ก็ไม่พอใจ”“นั่นก็ใช่ ตอนนี้ข้าฟื้นคืนชีพแล้ว พวกเรามาสู้กันอีกครั้งดีกว่า”ชือโหยวกล่าวออกมา แล้วชี้นิ้วไปยังโกวหมาง “เมื่อก่อนเจ้าพ่ายแพ้ให้กับข้า ตอนนี้ข้าอยากเห็นนักว่าเจ้าจะก้าวหน้าขึ้นหรือไม่!”“ระ รอเดี๋ยว!”โกวหมางแข้งขาอ่อนแรงด้วยความหวาดกลัวถึงเขาจะเป็นยอดฝีมือผู้น่าเกรงขามบนสวรรค์เบื้องบน แต่สำหรับเทพอสูรโบราณ ชือโหยวผู้นี้ เขาไม่มีทางเทียบอีกฝ่ายได้!เพียงแค่นิ้วเดียวของชือโหยวก็สามารถฆ่าเขาได้แล้ว!โกวหมางไม่ใช่คนโง่ เขาจะไม่ไปยั่วยุใครโดยไม่ดูตาม้าตาเรือ“ชือโหยว ในเมื่อเจ้ามีชีวิตอยู่ก็มีชีวิตอยู่ไปเถิด สวรรค์เบื้องบนเห็นว่าเจ้าเป็นจอมขมังเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ ไม่มารบกวนเจ้าหรอก แต่ทำไมเจ้าถึงต้องสอดมือ เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของสวรรค์ด้วย!”“หึๆ แน่นอนว่าความอยู่รอดของสวรรค์ ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับข้าชือโหยวผู้นี้เลย”ชือโหยวพูด แล้วยิ้มออกมา“งั้นทำไมเจ้าถึงยังไม่รีบถอยไปอีกล่ะ? หรือว่าอยากจะไปรายงานสวรรค์เบื้องบน?”“แต่ว่านายท่านของข้าดันให้ข้าจัดการน่ะสิ”“อะไรนะ? นายท่าน?”โกวหมางตกใจเป็นอย่างมากชือโหยวเป็นคนที่ไม่เกรงกลัวและไม่ยอมรับใครทั้งสิ้น คนแบบนี้มีเจ้านายตั้งแต่เมื่อไหร่!เรื่องเหลวไหลชัดๆ!“เจ้าน่าจะได้เจอกับนายท่านของข้าแล้ว”ชือโหยวกล่าวออกมา พลางเคลื่อนตัวลงมาจากอากาศอย่างช้าๆแล้วชกกำปั้
