ภพ ท่านรู้ไหมว่าใครเป็นคนมอบชื่อ ‘เซียนซุน’ ให้กับท่าน?”“ใครให้? ไม่ใช่ว่าฉันเป็นคนตั้งเองเหรอ?”ฉินเฉาคิดว่าอิงเทียนในอดีตอาจจะเป็นคนหลงตัวเอง“จะเป็นไปได้ยังไงคะ? ชื่อนี้น่ะ มหาเทพฝูซีเป็นผู้มอบให้ท่านเลยนะคะ!”หลีหยินกล่าวด้วยความโกรธ “ในอดีตนายท่านเคยต่อสู้กับมหาเทพฝูซี ต่อสู้กันมาเป็นเวลาสามวันสามคืน ในที่สุดมหาเทพฝูซีก็พ่ายแพ้ในกระบวนท่าเดียว ฝ่ามือเทพสะท้าน คือวิชาที่นายท่านใช้ในการต่อสู้ครั้งนั้น เพียงฝ่ามือเดียวก็โจมตีให้มหาเทพฝูซีล่าถอย และตัวสั่นสะท้านด้วยความตกตะลึง ดังนั้นท่านถึงได้เรียกมันว่าฝ่ามือเทพสะท้าน ในเวลานั้นมหาเทพฝูซีได้กล่าวว่า พลังของนายท่านแทบจะเทียบเท่ากับมหาเทพผานกู่ ในเมื่อในดินแดนมนุษย์และยมโลกมีเหรินซุนกับกุ่ยซุน หากนายท่านจะเป็นเซียนซุนก็ไม่นับว่าผิดแปลกอะไร!”“เชี่ย ฉันในอดีตสุดยอดขนาดนั้นเชียวเหรอ!”ฉินเฉาคิดในใจ ตัวเขาในอดีตจะยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว!แม้แต่มหาเทพฝูซีก็ยังไปท้าสู้จนอีกฝ่ายให้การยอมรับ!ไม่รู้ว่าตัวเขาในอดีตจะรู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนอย่างโจโฉหรือเปล่า“แน่นอนอยู่แล้วค่ะ! นายท่านคืออิงเทียนเซียนซุน! พวกเรามังกรโบราณทั้งเก้าตน ก็มาจากเผ่าเทพมังกรของสวรรค์เบื้องบนเหมือนกัน!ถ้านายท่านไม่เคยขึ้นไปเยือนสวรรค์เบื้องบน แล้วจะกำราบพวกเราได้ยังไง!”“ฮิๆ นายท่านในตอนนั้นคืออันธพาลดีๆ นี่เองค่ะ!”ในเวลานี้ เสียงหยอกเย้าของหลิงเอ๋อได้ดังขึ้นมาด้วย“พลังของนายท่า
