กใบนี้ใครจะมาหยุดยั้งฉินเฉาได้!“เจ้าเด็กเหลือขอ เจ้ากำลังจะถูกร่างปีศาจกลืนกินแล้ว!”หลัวเนี่ยร้องตะโกนอยู่ในหูของฉินเฉาอย่างต่อเนื่อง เขาพยายามเตือนสติฉินเฉา“ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป เจ้าจะถูกจิตมารกลืนกินอย่างสมบูรณ์!”ฉินเฉาก็รู้สึกได้เช่นกันว่าเขาเกือบจะถูกร่างปีศาจกลืนกิน ภายใต้ความกระหายของร่างปีศาจ กระบี่ปทุมพิสุทธิ์ของฉินเฉาได้เปลี่ยนเป็นสีดำไปทั้งเล่ม และมีสัญลักษณ์สีแดงอยู่บนกระบี่ราวกับเป็นดาบที่ถูกดึงขึ้นมาจากนรก!“ตายซะเถอะ!”ฉินเฉาตะโกนก้อง ดาบสีดำทมิฬในมือยกขึ้นฟาดฟันทะลวงใส่สนามพลังป้องกันของเอลิอัส และเฉือนร่างของอีกฝ่าย ผ่าร่างนั้นให้เป็นสองท่อนเอลิอัสนิ่งงัน เขาใช้ความสามารถของนายพลไม่ได้เลยทั่วทั้งร่างกายและฟังก์ชันของเสื้อคลุมทวีคูณ ถูกกระบี่สีดำทมิฬของฉินเฉาทำลายไปหมดแล้วแต่ฉินเฉายังไม่หยุด เขาเหมือนคนบ้าที่ยกกระบี่สีดำในมือขึ้นมาฟันร่างของเอลิอัสอย่างต่อเนื่องแม้ว่าเลือดจะสาดบนร่างกาย บนใบหน้า แต่มันก็ไม่ทำให้เขาขยับไปไหนฆ่า ต้องฆ่ามัน!ทำให้มันตายจนตายไม่ได้อีก!ความคิดเหล่านี้วนเวียนอยู่ในหัวฉินเฉาแต่ในเวลานี้ เสียงตะโกนของผู้หญิงคนหนึ่งกลับดังก้องขึ้นมาในหูของเขาอย่างกะทันหัน“เอาเลยสิ เอาเลย นายสับมันให้กลายเป็นไส้เกี๊ยวไปเลย!”ซูจีมายืนอยู่ข้างกายฉินเฉา แล้วกลอกตาใส่เขา“อีตาบ้าโรคจิต ยังไม่ได้สติขึ้นมาอีกเหรอ!”“………….”ฉินเฉาหันหน้าไปมองซูจีซูจีตัวสั่นสะท้านอย่างห้าม
