ารีบปลอบโยนซูจีทันที“ถ้าคราวหน้าฉันกลายเป็นปีศาจอีก เธอก็ตบเรียกสติฉันได้เลย”“ฉันกล้าตบนายที่ไหน? นายไม่รู้หรอกว่าเมื่อกี้นี้นายน่ากลัวมากขนาดไหน…………”ซูจีทุบกำปั้นใส่ฉินเฉา “ถ้าฉันตบนายไป ฉันก็กลัวว่านายจะมากัดฉันคืนน่ะสิ!”“ยัยบ้า ฉันไม่ใช่หมาบ้านะ!”ฉินเฉาตะโกนทันที“มันก็เหมือนกันนั่นแหละ”“มันจะไปเหมือนกันได้ยังไง!”“น้องสาวนายสิ ถ้าฉันบอกว่าเหมือนก็คือเหมือน!”“ก็ได้……….เหมือนก็เหมือน………..”“ฮิๆ นี่แหละถึงจะถูกต้อง”ซูจีพยักหน้าด้วยความพอใจจากนั้นซูเฟยและคนอื่นๆ ก็เดินเข้ามา“แล้วพวกเราจะทำยังไงกันต่อไปดีล่ะ?”ซูเฟยเอ่ยถามกองยานรบพิภพหลิงและกองทัพทาสถูกกวาดล้างไปจนหมดสิ้นแล้ว ดูเหมือนว่าวิกฤตการณ์ทำลายล้างโลกก็ผ่านไปแล้วเหมือนกัน“กลับโลก”ฉินเฉาโบกมือหนา จากนั้นพูดขึ้นมา“พวกเราออกจากบ้านมานานเกินไป ถึงเวลาที่ควรจะกลับไปได้แล้ว”“เยี่ยมไปเลย ในที่สุดก็จะได้กลับไปแล้ว…………”“จริงด้วย ฉันโดดเรียนมาตั้งหลายวัน ฉันคงจะต้องกลับไปเรียนแล้วล่ะ!”“ฉันเองก็ลางานมาเหมือนกัน หวังว่าหัวหน้าจะไม่หาเรื่องมาให้ฉันนะ…………..”สาวๆ แต่ละคนพูดขึ้นมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นท่าทีมีความสุขของพวกเธอ ฉินเฉาก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างช่วยไม่ได้เพื่อปกป้องรอยยิ้มของพวกเธอ เขาจะทำให้ดีที่สุดโจโฉ รอฉันก่อนเถอะแต่ฉินเฉาไม่รู้เลยว่า ตอนที่เขากำลังพูดคุยกับเหล่าสาวงามอยู่นั้นมีเงาร่างหนึ่งกำลังหลบซ่อนตัวอยู่ในความมืดมิดและคอยเฝ้าม
