ของเธอแล้วร้องไห้คร่ำครวญ
เฝ่ยไป๋ลู่หยิบลูกปัดทรงกลมบนพื้นขึ้นมาเงียบ ๆ
“หยดน้ำตาวิญญาณ…”
ลูกปัดทรงกลมเรืองแสง เนื้อสัมผัสนุ่มนวลและละเอียดอ่อนราวผ้าไหม ซึ่งตรงข้ามกับชื่อโดยสิ้นเชิง อุณหภูมิที่ทำให้มืออบอุ่น ลมหายใจบริสุทธิ์ เป็นสมบัติล้ำค่าของเพศหญิงที่หาได้ยาก
มันคือของขวัญที่เหมยลี่น้อยมอบให้เธอ
ในที่สุดคดีวางยาพิษก็ได้รูดม่านลง เพียงแต่ไม่มีใครมีตอนจบที่มีความสุข
เหมยลี่น้อยตาย หานจิ่งถูกจับ ถึงแม้ว่าซูหวนวางยาพิษเพราะถูกบังคับ แต่มันคือการร่วมมือกันก่ออาชญากรรม ภายใต้กรณีที่มอบตัวและได้รับการลดโทษ ถึงยังไงก็ยังต้องเผชิญกับโทษจำคุกอยู่ดี
และจุดประสงค์ที่หานจิ่งก่อคดีวางยาพิษ เพียงเพราะต้องการแก้แค้นเจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ตเล่อเล่อ
เจ้าของซูเปอร์มาเก็ตเล่อเล่อถูกเรียกตัวมาที่สถานีตำรวจ เมื่อรู้ว่าหานจิ่งคือเบื้องหลังที่ทำเรื่องชั่วร้ายนี้ เขากระทืบเท้าอย่างโกรธจัด
“ผมจำเขาได้ เขามาซื้อเหล้าที่ซูเปอร์มาร์เก็ตของเรา ต้องการจะซื้อแบบเงินเชื่อแต่ผมไม่ยอม ผมบอกเขาว่าถ้าไม่มีเงินก็ให้เขาหยุดดื่ม เขาอาจจะแค้นใจก็ได้! แต่เขาคิดอุบายชั่วร้ายด้วยการวางยาพิษใส่เครื่องดื่มออกมาได้ยังไง!”
หานจิ่งรู้ว่าตนเองไม่สามารถหนีไปได้แล้ว เขามองซูหวนด้วยสายตาชั่วร้าย “อย่าให้ฉันได้ออกไปนะ”
ซูหวนที่ปกติแล้วจะหวาดกลัวหานจิ่งนั้นไม่แยแสใด ๆ ราวกับเป็นคนตายที่เดินได้
เฝ่ยไป๋ลู่ยืนอยู่ตรงหน้าซูหวนและขวางสายต
