พลธนูเผ่าเหยี่ยวและทหารเผ่าเม่น คอยยิงลูกธนูและขว้างหอกเข้าใส่นักรบคลั่งเผ่าจิ่วหลีจนได้รับบาดเจ็บไปเป็นจำนวนมากนักรบเผ่าจิ่วหลีรู้จักเพียงแค่การโจมตีเท่านั้น ไม่รู้จักการป้องกันถึงพวกเขาจะสวมใส่เกราะสะท้อนภัย แต่พลังป้องกันของมันก็ไม่ดีมากนักภายใต้การโจมตีเช่นนี้ นักรบเผ่าจิ่วหลีจึงตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ“ฮ่าห์! ฮ่าห์!”แต่ในเวลานี้ มือขว้างขวานอีก 20 คนที่อยู่ข้างหลังได้ก้าวออกมาข้างหน้า และเหวี่ยงขวานยักษ์ในมือออกไปขวานยักษ์เหล่านี้พุ่งออกไปราวกับสายฟ้า“ต่อหน้าโล่ของทหารเผ่าเต่า จะโจมตีแบบไหนก็ไม่ได้ผล!”เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายขว้างขวานโจมตี จักรพรรดิแห่งสัตว์ก็กล่าวเย้ยออกมา“กระดองที่สามารถป้องกันได้แม้แต่ปืนใหญ่รังสีของเทอร์มิเนเตอร์ จะหวาดกลัวขวานของพวกเจ้าได้ยังไง……………อะไรนั่นน่ะ!”เขาตกตะลึงเป็นอย่างมาก!หัวใจของเขารู้สึกราวกับฟ้าถล่มดินทลายกระดองเต่าที่เขาเชื่อมั่นอย่างสุดใจ กลับเปราะบางเมื่อเผชิญหน้ากับขวานเหล่านั้น เพียงแค่ชั่วพริบตา เลือดเนื้อของทหารเผ่าเต่าที่อยู่ด้านในกระดองก็ไหลทะลักออกมา และแตกเป็นเสี่ยงๆทหารในกองทัพทาสต่างพากันหวาดผวาพวกเขาคิดว่าหากหลบอยู่หลังกระดองเต่าแล้วจะปลอดภัยแต่ไม่คิดเลยว่ามันจะอันตรายมากขนาดนี้!“ยิง! โจมตีพวกที่ขว้างขวานมาซะ!”จักรพรรดิแห่งสัตว์เห็นแล้วว่ามือขว้างขวานเหล่านั้นน่าสะพรึงกลัวมากแค่ไหน เขาตะโกนออกมาทันทีฝนลูกธนูและหอกอันแหลมคม พุ่งลงไปยังม