ือขว้างขวานอย่างบ้าคลั่งจำนวนของมันมีมากมายนับไม่ถ้วน แทบจะบดบังท้องฟ้าแม้ว่าขวานของมือขว้างขวานจะคมกริบ แต่พลังป้องกันกลับอยู่ในขั้นย˹าแย่ ความคล่องตัวก็ไม่มากพอพวกเขาจึงได้รับบาดเจ็บกันอย่างถ้วนหน้าทันที“ฮ่าๆๆ! ใช่แล้ว มันต้องแบบนี้สิ!”จักรพรรดิแห่งสัตว์อดไม่ได้ที่จะหัวเราะร่าออกมาด้วยความสะใจ“ดูซิว่าพวกเจ้าจะบ้าคลั่งกันยังไงอีก! มีแค่ 500 คน แต่กล้ามาเทียบชั้นกับกองทัพทาสของข้า! ตายแบบไม่รู้ตัวไปซะ!”นักรบในกองทัพจิ่วหลีได้รับบาดเจ็บกันมากขึ้นเรื่อยๆ แต่พลังชีวิตของพวกเขานั้นเรียกได้ว่าทนทายาด แม้ว่าลูกธนูจะเจาะอยู่บนหน้าผาก แขนหรือขาจะขาดไป แต่พวกเขาก็ยังคงมีชีวิตและยืนหยัดอยู่บนสนามรบอย่างดื้อรั้นแต่หากยังเป็นแบบนี้ต่อไป ในไม่ช้าพวกเขาจะต้องบาดเจ็บล้มตายไปเช่นกันการโจมตีของพลธนูเผ่าเหยี่ยวและทหารเผ่าเม่นรุนแรงเป็นอย่างยิ่ง มันทำให้พวกเขาก้าวเดินไปไหนไม่ได้ ทำได้แค่รับการโจมตีอย่างเดียวเท่านั้น“ถึงเวลาที่เทวทูตของพวกเราจะออกโรงแล้ว”ฉินเฉาออกคำสั่งเมื่อซูเฟยที่ยืนอยู่บนกำแพงเมืองได้รับข้อความนี้ เธอก็โบกมือทันที“กองทัพพยาบาลและนักร้องประสานเสียงเทวทูต เตรียมออกศึก!ไปช่วยนักรบในกองทัพเผ่าจิ่วหลี!”เทวทูตกระพือปีกสีขาว บินขึ้นไปบนท้องฟ้ากันทีละตนกองทัพพยาบาลลงมือก่อนเป็นฝ่ายแรกแสงสีทองสว่างไสวพุ่งลงมาใส่กองทัพเผ่าจิ่วหลีที่ได้รับบาดเจ็บในทันทีทันใดนั้น อาการบาดเจ็บของกองทัพเผ่าจิ่วห