ู่ตรงหน้าแล้วแต่ในขณะที่พวกเขากำลังจะแตะหอคอย แสงสีทองก็พุ่งเข้าใส่ร่างกายของพวกเขาเสียก่อน แสงนั้นได้ทำลายการพรางตัวของเขา ทำให้ร่างที่แท้จริงของพวกเขาเปิดเผยออกมาท่ามกลางท้องฟ้ายามค˹าคืนมนุษย์กิ้งก่าเหล่านี้ตกตะลึง พวกเขาหันหน้ามองไปรอบๆ และพบว่ารอบตึกสูงตระหง่าน มีพลธนูในชุดเกราะสีทองยืนอยู่ดวงตาของพลธนูแต่ละคนเปล่งแสงสีทองออกมา พวกเขาไม่มีที่ให้หลบซ่อนตัวได้อีกแล้ว“แย่แล้ว! พวกเราถูกเจอตัว หนีเร็ว!”โบโบ้ตกใจมาก เขาไม่คิดเลยว่าการเคลื่อนไหวอย่างลับๆ ของพวกเขาจะถูกพบเจอเขารีบหมุนตัว เตรียมตัวที่จะหลบหนีแต่ในเวลานี้ ตาข่ายสีทองขนาดใหญ่กลับปรากฏขึ้นทุกทิศทาง ดักล้อมพวกเขาเอาไว้ตรงกลาง ทำให้หลบหนีไปไหนไม่ได้“หึๆ ไหน ๆ ก็มาถึงนี่แล้ว อย่าเพิ่งรีบไปสิ”ฉินเฉายืนอยู่บนหอคอย แล้วส่งยิ้ม จ้องมองสายลับชาวบิสเตอร์ที่ตกลงไปในตาข่ายนี่คือแผนการเชิญท่านลงโอ่ง ฉินเฉารอคนพวกนี้อยู่นานแล้ว“บัดซบ! พวกเจ้าวางแผนเอาไว้แล้ว!”คราวนี้โบโบ้รู้ตัวแล้วเมื่อเห็นว่าฉินเฉากำลังยืนหัวเราะเยาะ เขาก็ทั้งโกรธทั้งตกตะลึง“อ้าว? เพิ่งรู้ตัวเหรอ?”ฉินเฉายักไหล่“ฉันคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าพวกแกต้องมา แต่พวกแกเป็นคนมาที่นี่เอง ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเราสักหน่อย”เขาพูดขึ้น พลางปรบมือ“มาเอาปลาตัวใหญ่ที่พวกเราจับได้ไปแขวนเอาไว้ที่ประตูเมืองที!สหายจากกองทัพทาสจะได้มาเห็นว่า เทือกเขาทรายเหลืองของฉันไม่ได้เข้ามากันได้ง่ายๆ”“ถ้าเ
