้าไม่รู้ เจ้านอนกับฉินเฉาแล้วใช่ไหมล่ะ! ข้าดูออก!”เมื่อพูดแบบนี้ออกมา นานาซีก็แทบจะมุดตัวลงไปใต้โต๊ะบรรยากาศในห้องปราชุมกระอักกระอ่วนขึ้นมาอีกครั้งฉินเฉาตัวแข็งทื่อไปในทันทีสายตาไม่พอใจมากมายกำลังจ้องมองมาที่เขา“เจ้าจะต้องร่วมโหวตด้วย เพราะเจ้าคือคะแนนเสียงที่สำคัญสำคัญมากๆ! เจ้ารู้ไหมว่าพวกเราพี่น้องที่อยู่ที่นี่ ยังไม่ได้รับของขวัญจากโจวกง [1] กันตั้งหลายคน! ผู้บัญชาการสูงสุดฉินเฉา ที่บ้านเกิดของพวกเจ้าพูดแบบนี้กันใช่ไหม?”ไรลีย์รีบพูดออกมาทันทีพูดกับลุงเธอสิ!ฉินเฉาอยากจะเตะยัยจิ้งจอกน้อยที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวให้กระเด็นออกไปข้างนอกแต่เมื่อมองดูรูปร่างหน้าตาที่ดูน่ารักของเธอ เขาก็ขยับเท้าไม่ลงขยับได้แค่ขาที่สามเท่านั้นแหละ“ไม่ว่ายังไง ฉินเฉาก็ต้องตัดสินใจในเรื่องนี้ด้วย!”ไรลีย์ถลึงตาจ้องมองฉินเฉาสิทธิ์ขาดสุดท้ายอยู่ในกำมือของฉินเฉาแล้วฉินเฉารู้สึกหดหู่ใจจริงๆ เขาไม่รู้ว่าควรจะรับมือกับเรื่องนี้ยังไงภายในใจของเขาเห็นด้วยกับการลดแนวป้องกันรวมพลังทั้งหมดเข้าด้วยกัน จะได้ต่อสู้กับการรุกรานจากพันธมิตรพิภพหลิงอย่างมีประสิทธิภาพ และมอบความเจ็บปวดให้กับพวกมันแต่ถ้าเขากล่าวแย้งไรลีย์ไปแบบนั้น ผู้บัญชาการคนสวยจากเผ่าบิสเตอร์ ที่เพิ่งจะเข้าร่วมกับเทือกเขาทรายเหลืองได้ไม่นานจะต้องไม่พอใจเป็นแน่ บางทีเธออาจจะมีความคิดต่อเทือกเขาทรายเหลืองในทางไม่ดีท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เป็นผู้พาอาเธน่ามาจากโลก แต่
