งสารเป็นอย่างยิ่ง“แค่กๆ ก็ได้”ฉินเฉาใจอ่อนยวบถึงยังไงป้าเทียนก็เคยเป็นลูกน้องของศาสดาโลลิมันก็เหมือนกับที่ชิโยะหักหลังเขา ถึงสิ่งที่เธอทำกับเขาจะร้ายแรงก็ตาม แต่ถ้าให้ฆ่าชิโยะด้วยมือของตัวเอง ฉินเฉาก็รู้สึกว่าเขาทำไม่ลงเหมือนกันปล่อยไปตามยถากรรม นี่อาจจะเป็นบทสรุปที่ดีที่สุดของป้าเทียน“ดูแลตัวเองให้ดี”ศาสดาโลลิเหลือบตามองป้าเทียน ที่ตัวสั่นเทิ้มเป็นลูกบอลอย่างน่าสงสาร “ข้าหวังว่าเจ้าจะรักษาชีวิตของตัวเองได้เป็นอย่างดี การเป็นเครื่องจักร มันไม่ใช่เรื่องยาก แต่การเป็นคนมันไม่ง่ายดายเลย”เมื่อพูดจบ เธอก็หันไปมองฉินเฉาฉินเฉาพยักหน้ารับ“พวกเราไปกันเถอะ”ฉินเฉาจับมือโลลิน้อย และเตรียมพร้อมที่จะฉีกอากาศที่ว่างเปล่าเพื่อกลับไปยังเทือกเขาทรายเหลืองแต่ในขณะนั้นเอง ป้าเทียนที่นั่งอยู่บนพื้นกลับมีสีหน้าดุดัน“ข้าคือราชาแห่งจักรวาล………..พวกเจ้า ไม่ว่าใครก็มีชีวิตรอดออกไปจากที่นี่ไม่ได้!”เมื่อพูดจบ ป้าเทียนก็ลุกขึ้นยืน และทันใดนั้นร่างกายของเขาก็เปล่งแสงสีฟ้าสว่างโร่ศาสดาโลลิและฉินเฉาไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใดๆ แต่ขวงเซียกลับกรีดร้องออกมา ร่างกายของเขาเกือบจะถูกฉุดดึงออกไปแล้วโชคดีที่ฉินเฉาหูตาไว รีบนำระฆังหยินหยางออกมาอีกครั้ง ร่างของขวงเซียจึงกลับมายืนทรงตัวได้“พระเจ้า………..นั่นมันอะไรน่ะ!”ในครรลองสายตาของทั้งสามคน ป้าเทียนนั้นเหมือนกับแม่เหล็กขนาดใหญ่ ที่ดึงดูดหุ่นยนต์ทุกตัวที่อยู่รอบๆ เข้ามาหาตัว“
