แกร่งที่สุดในยุคบรรพกาลกับผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลอย่างข้า ใครจะแข็งแกร่งว่ากัน”“เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญสำหรับฉัน เอาสิ่งที่ฉันต้องการมาซะ”ชายหนุ่มสไปรท์ยังคงแบมือ“สิ่งที่เจ้าต้องการคือมหาเจดีย์แก้วอันนี้สินะ?”โจโฉปรบมือทันทีชิโยะที่อยู่ด้านหลังยื่นมือข้างหนึ่งออกมา จากนั้นเจดีย์ที่เปล่งแสงพราวระยับก็ลอยอยู่บนฝ่ามือของเธอมหาเจดีย์แก้ว คือสุดยอดสมบัติระดับวารีที่กุนซือแย่งชิงไปในอดีตเมื่อชายหนุ่มสไปรท์เห็นมัน ดวงตาของเขาก็พลันเปล่งแสงวาวโรจน์“ดูเหมือนว่าเจ้าจะยังไม่พอใจ จริงสิ!”โจโฉพยักหน้า “ยังมีวิญญาณของซูเหยาด้วย ถูกต้องไหม?”สิ้นเสียง เขาก็หยิบขวดหยกใบหนึ่งออกมา ดูเหมือนว่าขวดหยกนี้จะใช้กักเก็บวิญญาณโดยเฉพาะนี่คือสิ่งที่สำคัญที่สุด ดูเหมือนว่าเขาจะกังวลใจ จนเก็บมันเอาไว้ในมือตัวเอง“กลัวว่าฉันจะขโมยมันไปงั้นเหรอ?”ดวงตาของชายหนุ่มสไปรท์พลันเปล่งแสงแวววาวในที่สุดเขาก็เปิดสไปรท์ในมือ แล้วพูดออกมาเบาๆ ว่า“ความอดทนของฉันมีไม่มากนักหรอกนะ อย่ามาท้าทายความอดทนของฉันจะดีกว่า”“หึๆ งั้นเจ้าจะสู้กับข้าไหม?”โจโฉกล่าวด้วยความสนใจ “ที่จริงช่วงนี้ข้าเองก็คันไม้คันมืออยู่ด้วย จะลองดูก็ได้”“นายคิดจริงๆ เหรอว่าฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาย?”ชายหนุ่มสไปรท์จ้องมองโจโฉ แววตาของเขาส่องประกายอย่างคนขี้เล่น“แม้แต่อิงเทียนตัวจริงก็ไม่อยู่ในสายตาของข้า แล้วจะนับประสาอะไรกับเจ้า?”โจโฉยักไหล่ “ที่เป็นแค่ของกึ
