้างพิภพหลิงให้ราบเป็นหน้ากลอง และฆ่าผู้ชายที่เธอพูดถึงให้ได้ แล้วเธอล่ะ ยินดีที่จะร่วมมือกับฉันไหม?”ศาสดาโลลิจ้องมองฉินเฉาด้วยสายตาตกตะลึงเธอไม่เข้าใจเลย ทั้งๆ ที่เธอพูดความจริงออกไปแล้ว ทำไมผู้ชายคนนี้ยังพูดประโยคนี้ออกมาได้?เขาเป็นคนโง่จริงๆ เหรอ?ไปไม่ถึงแม่น˺าเหลืองจะไม่ยอมถอดใจ? ถ้ายังไม่ชนกำแพงห้ามหันหลังกลับ?“เจ้ายังไม่รู้น่ะสิว่าเขาแข็งแกร่งมากแค่ไหน…………ถึงตอนนี้เจ้าจะมีพลังที่แข็งแกร่งมาก แต่เจ้าก็เอาชนะเขาไม่ได้หรอก…………..ในจักรวาลทุกยุคทุกสมัย มีผู้แข็งแกร่งอยู่นับไม่ถ้วน แต่ทุกคนก็ตายอยู่ในกำมือของเขา………….”“เธออยากจะมาร่วมมือกับพวกเราไหม?”ฉินเฉาไม่ตอบศาสดาโลลิ แต่เอ่ยถามออกมาอีกครั้ง“เจ้า……..นี่เจ้าโง่หรือเปล่า?”“ฉันไม่ได้โง่ แต่ฉันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ให้รอคอยความตาย นั่นก็ไม่ใช่ทางของฉัน ใครที่คิดจะแตะต้องฉัน มันต้องชดใช้ด้วยชีวิต!”ฉินเฉากล่าวออกมา “ฉันมีครอบครัว มีเพื่อนฝูง มีคนที่ฉันรักอยู่บนโลก พวกเขาคือทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับฉัน แม้ว่าฉันจะต้องเสียสละทุกสิ่งที่ฉันมี ฉันก็จะต้องปกป้องพวกเขาให้ได้ ดังนั้น ฉันถึงอยากจะให้เธอมาช่วยฉันยังไงล่ะ ความมั่นใจที่เธอมีก่อนหน้านี้ มันอยู่ที่ไหนหมดแล้ว? เธอบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าพวกเราร่วมมือกันจะต้องเอาชนะเขาได้?”“ขะ ข้าก็แค่มั่นใจในบางครั้ง…………”ใบหน้าสวยๆ ของศาสดาโลลิแดงก˹าขึ้นทันที“แต่พวกเราพนันกันเอาไว้ และเธอก็เป็นฝ่ายแพ้ ถูก
