“เจ้าชื่ออะไร? ข้าชื่อว่าเถียจู้ เถียที่มาจากแท่งเหล็ก จู้ที่มาจากเสา”ฉินเฉาขยับเข้าไปใกล้อีกครั้งเดิมทีกรงนี้ก็ไม่ได้มีขนาดที่ใหญ่มากนัก เมื่อฉินเฉาขยับเข้าไปใกล้ทั้งสองคนจึงเกือบจะแนบชิดกันกลิ่นหอมของเด็กสาวลอยเข้ามาในจมูกฉินเฉาอย่างชัดเจน ทำเอาฉินเฉาหัวใจสั่นไหวและลมหายใจที่ฉินเฉาหายใจออกมาก็กระทบลงบนใบหน้าของเธอ ทำให้เธอตัวสั่นยิ่งขึ้นผู้หญิงคนนี้สามารถอดทนต่อความเจ็บปวดได้ จิตใจของเธอหนักแน่นมั่นคงมากทีเดียวฉินเฉาคิดในใจแต่เธออดทนต่อความใกล้ชิดไม่ได้หรอกในที่สุดเด็กสาวคนนี้ก็อดทนต่อความใกล้ชิดไม่ได้จริงๆ เธอลืมตาที่ปิดสนิทขึ้นมาทันทีฉินเฉาพลันตัวสั่นสะท้านช่างเป็นดวงตาที่งดงามอะไรอย่างนี้!ดวงตาสีฟ้าน˺าทะเลที่เต็มไปด้วยความลึกลับคู่นั้น ดึงดูดหัวใจของฉินเฉาให้จมลึกลงไปฉินเฉาคิดไม่ถึงเลยว่า นอกจากร่องอกแล้ว จะมีสิ่งที่สามารถดึงดูดฉินเฉาได้มากขนาดนี้อยู่อีกด้วยดวงตาของสาวน้อยตรงหน้าช่างงดงามมาก เหมือนกับอัญมณีสองเม็ดอย่างไรก็ตาม ดวงตาอัญมณีคู่นี้กลับฉายแววขุ่นเคือง“เจ้า…….เข้ามาใกล้ข้ามากเกินไปแล้ว……….”พระเจ้า แม้แต่เสียงก็ไพเราะเหมือนกัน!ฉินเฉานึกถึงข้อมูลบางส่วนที่ถูกบันทึกในเสื้อคลุมทวีคูณ มันระบุเอาไว้ว่า หญิงสาวชาวบิสเตอร์เผ่านก จะเกิดมาพร้อมกับเสียงอันไพเราะและที่มีชื่อเสียงที่สุดคือนักร้องสาวเผ่านกขมิ้นพวกเธอยังเป็นเผ่าพันธุ์ทาสที่มีค่ามากอีกด้วยแต่ไม่คิดเลยว่าสาวน้อยเผ่าห