นิ้วเรียวยาวฉีกขนมปังเป็นชิ้นเล็กๆ และส่งมันเข้าไปในปากขนมปังหอมกรุ่นเข้าไปในปากของเธอความสุขเพียงเล็กน้อยนี้ทำให้นานาซีหลั่งน˺าตาเธอคิดถึงอาหารฝีมือแม่ของเธอเหลือเกินเธอคิดถึงเผ่าของเธอเหลือเกิน“พี่สาวร้องไห้ทำไม……..ขนมปังไม่อร่อยเหรอ?”ฉินเฉาเอ่ยถาม“เปล่า………มันอร่อย อร่อยมากเลย……….”นานาซีน˺าตาไหลและส่ายหัวไปด้วย“มันอร่อยมากจริงๆ ……….”“อร่อยแล้วร้องไห้ทำไม? พี่สาวอย่าร้องไห้เลยนะ!”ฉินเฉายื่นมือเล็กๆ ไปเช็ดน˺าตาที่แก้มของนานาซีเบาๆ ด้วยสีหน้าไร้เดียงสาแต่เขากำลังจงใจ!เขาแสร้งทำตัวไร้เดียงสา เพื่อฉวยโอกาสแต๊ะอั๋ง!ว้าว!แก้มของนานาซีทั้งเนียนและนุ่มมาก!ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะกล่าวชื่นชมในใจซ˺าแล้วซ˺าเล่าสมแล้วที่เธอคือหงส์สาวผู้สูงศักดิ์ เขาอยากจะหยิกแก้มเธอจริงๆ……….แก้มก็เนียนนุ่ม หน้าอกกับสะโพกก็ยอดเยี่ยม………..ความคิดเพ้อเจ้อผุดขึ้นมาในสมองของฉินเฉาเต็มไปหมดแต่สีหน้าของเขายังคงแสดงความห่วงใยอย่างไร้เดียงสาในขณะเดียวกัน นานาซีก็ใจสั่นสะท้านในฐานะเจ้าหญิงของเผ่าหงส์ เธอไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหนมากขนาดนี้มาก่อน!แต่ว่าตอนนี้ ตอนนี้เธอกลับถูกสัมผัสแก้ม!หัวใจของเธอเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง และเธอก็รู้สึกแปลกใจกับตัวเองเพราะดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้รังเกียจการกระทำของเถียจู้เลย……….เธอกลับรู้สึกอบอุ่นใจเป็นอย่างมากคล้ายกับการคว้าท่อนไม้ที่อยู่ในทะเลอันเหน็บหนาว เธอรู้สึกอยากจะกอดมันให้แนบแน่น………หรือว่า
