เลย!ตอนนี้ฉินเฉาอยากจะตะโกนคำว่า ‘มารดามันเถอะ!’ ออกมามาก“หมดหนทางแล้วเหรอ? เจ้ามันอ่อนแอเกินไป น่าสมเพชเกินไป”พระศิวะสะบัดท่อนเอ็นของตัวเองไปมา แล้วกล่าวอย่างมีชัยว่า“วันนี้ พระศิวะจะเป็นผู้กำราบเจ้าเอง อามาเทราสึแห่งญี่ปุ่นช่างอ่อนแอเหลือเกิน ถึงได้พ่ายแพ้ให้กับคนเช่นเจ้า ฮ่าๆๆ! มานี่สิ มาลิ้มลองท่อนเอ็นของข้า!”หลังจากที่พูดจบ ท่อนเอ็นที่เหมือนกับเสาหิน ก็เหวี่ยงเข้าใส่ใบหน้าด้านขวาของฉินเฉาทันทีให้ตายเถอะ เขาเกือบจะนึกว่าอีกฝ่ายใช้ไม้พลองทองสมใจนึกอยู่จริงๆคราวนี้ฉินเฉาตัดสินใจที่จะลงมืออย่างโหดเหี้ยม เขาถือเคียวสีดำเล่มหนึ่งในมือคมมีดของราชันย์ภูตเก้าเร้นลับ“ฮ่าๆๆ! ไม่มีประโยชน์หรอก ท่อนเอ็นของข้าแข็งแกร่งหาใดเปรียบ แม้แต่เพชรที่แข็งที่สุด ก็ยังเทียบกับท่อนเอ็นของข้าไม่ได้!”เมื่อพระศิวะเห็นฉินเฉาหยิบเคียวออกมา เขาก็กล่าวเย้ยหยันขึ้นมาว่า “ถึงเจ้าจะใช้ดาบคุซานางิของอามาเทราสึ ก็ทำลายท่อนเอ็นของข้าไม่ได้…………อ๊ากกกก!”ฉินเฉาไม่รอให้เขาพูดจบ ก็เหวี่ยงเคียวตัดท่อนเอ็นของเขาอย่างรวดเร็วทันใดนั้น ท่อนเอ็นที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้าก็ขาดออกจากกันเป็นสองท่อนเลือดสีแดงสดพุ่งกระฉูดออกมา ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ร่วงตกลงมาบนพื้นอย่างนุ่มนวล ดูแล้วน่าขยะแขยงเป็นอย่างยิ่งฉินเฉายึดมั่นในหลักการที่ว่า ‘จงทำสิ่งต่างๆ ให้ถึงที่สุด’ เขาปลดปล่อยเพลิงหยินเก้าเร้นลับออกไปเผาท่อนเอ็นส่วนหนึ่งจนมอดไห
