ค่ขันทีคนเดียว จะมีอะไรที่น่ากลัว?”ฉินเฉาเบ้ปากใส่“สวรรค์ จงสลายไปซะ!”เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ความโกรธของพระศิวะก็ขึ้นถึงขีดสุดดวงตาที่สามบนหน้าผากเปิดออกทันทีทันใดนั้น เปลวเพลิงสีดำก็ลุกโหมท่วมร่างกายของฉินเฉาเพลิงชนิดนี้เหมือนกับหนอนติดกระดูก ที่กำลังแผดเผาร่างกายของเขาโดยตรงพื้นดินด้านล่างถูกเปลวเพลิงแผดเผาจนเป็นเถ้าถ่าน และกลายเป็นพื้นที่โล่งๆ ใต้ร่างกายเขาสามารถมองเห็นก้อนเมฆสีขาวที่อยู่ข้างล่างได้เลยฉินเฉาแอบคิดในใจ นี่คือเพลิงทำลายล้างที่มีพลังรุนแรงมากแต่มันก็ยังอ่อนแอเกินกว่าที่จะจัดการเขาได้“จงถูกทำลายและสลายไปซะ!”พระศิวะกำลังเอามือกุมท่อนเอ็นครึ่งหนึ่ง และร้องตะโกนเสียงหลง “จงตายไปด้วยความทรมาน!”ภายใต้ดวงตาที่สามของเขา ไม่มีใครที่รอดชีวิตออกมาได้ในอดีตเคยมีเทพีองค์หนึ่งมาลวนลามเขา แต่ก็ถูกดวงตานี้แผดเผาทำลายผู้ชายคนนี้บังอาจมาทำลายท่อนเอ็นของเขานั่นคือการหาที่ตายให้ตัวเองอย่างแท้จริงเพลิงทำลายล้างจะแผดเผาอีกฝ่ายจนสะอาดเอี่ยม ไม่หลงเหลือเศษซากใดๆในขณะที่เขากำลังคิดฝันในใจอยู่นั้น เสียงของฉินเฉาก็ถีบให้เขาออกมาจากจินตนาการอันแสนสวยงาม และกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง“เพลิงของแกมันอุ่นดีนี่ แต่เพลิงแบบนี้น่ะเหรอที่สามารถทำลายโลกได้? เทพเจ้าแห่งอินเดียชอบพูดจาโอ้อวดเกินจริงกันเหลือเกิน”ฉินเฉากล่าวออกมา เขากำลังยืนอยู่ในเปลวไฟ และจ้องมองพระศิวะ“อะ อะไรนะ……..”ดวงตาที่สามของพระศิวะแทบ