นุนเขา นั่นก็เพราะว่าเขาสำคัญสำหรับฉันมาก!”คนตรงข้ามบีบกระป๋องสไปรท์ในมือแน่น “ยังไงก็ตาม เมื่อไหร่นายจะเอาวิญญาณของซูเหยามาให้ฉันสักที?”“หึๆ ไม่ต้องกังวลไปหรอก ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการมัน ดังนั้นข้าถึงช่วยเอามันให้เจ้าไม่ใช่หรือไง?”โจโฉกล่าว พลางหัวเราะออกมา“เหลวไหล!”ดูเหมือนว่าคนฝั่งตรงข้ามจะใจเย็นต่อไปไม่ได้แล้ว “ถ้านายไม่เข้ามาขัดขวาง ฉันก็คงจะดึงวิญญาณของซูเหยาออกมาได้สำเร็จแล้ว แต่เป็นเพราะว่านายดันไปสนับสนุนซูเหยา พลังของเขาก็เลยแข็งแกร่งขึ้นมาก!”“ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งขึ้นขนาดไหน เจ้าก็ยังสามารถบดขยี้เขาด้วยมือเดียวได้อยู่ดี”โจโฉยักไหล่ “เจ้าก็รู้ ถ้าไม่ใช่เพราะข้า วิญญาณของเขาก็คงจะถูกปีศาจน้อยน่ารังเกียจชิงเอาไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ตอนนี้เจ้าไม่ขอบคุณข้าสักคำ ซ˺ายังพูดจาทำร้ายข้าอีก โอ้ ข้าเสียใจจริงๆ”“ทำร้ายน้องสาวนายสิ! งั้นตอนนี้ล่ะ นายฆ่าซูเหยาไปแล้ว ทำไมถึงไม่เอาวิญญาณของเขามาให้ฉัน!”ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมา “ถ้ายังปล่อยให้ฉันร้อนใจมากกว่านี้ ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะชิงมันกลับมาด้วยตัวเอง”“หึๆๆ แบบนั้นไม่ดีเลย ไม่ดีเลย”โจโฉส่ายนิ้วไปมา แล้วพูดออกมาว่า “ข้าไม่อยากจะต้อนรับเจ้าสักเท่าไหร่หรอก ทางที่ดีพวกเราอย่าผลีผลามประมือกันง่ายๆ เลยจะดีกว่า เพราะถ้าเจ้าเกิดทำลายที่นี่โดยไม่ระวัง ข้าเกรงว่าเจ้าจะรักษาชีวิตผู้หญิงของเจ้าเอาไว้ไม่ได้ เจ้าก็รู้ว่าระหว่างเราสองคน
