“พี่ฉิน หมอนี่บอกว่าจะผ่อนชำระ!”หลิวชวนถือมีดเดินป่าชี้ไปยังหวังกั๋วเปียว ที่กำลังนั่งตัวสั่นเทิ้มอยู่บนพื้น“ผ่อนชำระ?”ฉินเฉาหันหน้าไปมองหลิวชวนที่ยืนอยู่ข้างๆ “สมาคมต้าฉินของเรามีธุรกิจแบบนี้แล้วเหรอ?”“ไม่มีแน่นอน พี่ฉิน”หลิวชวนเบ้ปาก “หมอนี่ไม่เชื่อใจสมาคมต้าฉินของพวกเรา มันต้องการกำหนดเวลา 50 ปี เพื่อผ่อนจ่ายปีละสองล้านดอลลาร์ และทยอยให้เงินหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์อย่างช้าๆ”“เฮ้ ความคิดดีเหมือนกันนี่!”เมื่อฉินเฉาได้ยินแบบนั้น เขาก็หัวเราะออกมา “งั้นก็ช่างมันเถอะ มีเวลาตั้งขนาดนั้น ฉันเอาไปซื้อกองทุนไม่ดีกว่าเหรอ? ชวนจื่อ พรุ่งนี้ไปแจ้งคนของตระกูลมัลฟอยที บอกพวกเขาว่า พวกเรามีคนที่พวกเขาสนใจอยู่ในมือ ฉันคิดว่าตระกูลมัลฟอยจะต้องยอมจ่ายเงินราคางามๆเพื่อหมอนี่แน่นอน”“ครับ”ถึงหลิวชวนจะไม่รู้จักตระกูลมัลฟอย แต่เขาก็ไม่ใช่คนโง่ เมื่อเห็นสายตาของฉินเฉา เขาก็รู้แล้วว่าพี่ฉินของเขามีแผนการบางอย่าง ดังนั้นเขาจึงตอบตกลงแต่โดยดี“มะ ไม่ได้นะ!”หวังกั๋วเปียวตกตะลึง รีบถลาเข้ามาจับต้นขาของฉินเฉาเขารู้จักตระกูลมัลฟอย เพราะนั่นคือผู้ถือหุ้นของบริษัทราอุลมีข่าวลือว่าพวกเขาเป็นมาเฟีย แต่ว่าตอนนั้นเขาไม่เชื่อเขาตาบอดเพราะเงินมานึกเสียใจเอาตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้วถ้าถูกส่งตัวไปให้ตระกูลมัลฟอย…………จุดจบของเขาจะต้องเลวร้ายมากอย่างแน่นอนการหักแขนหักขาจะกลายเป็นเรื่องง่ายๆ ไปเลยด้วยวิธีของมาเฟียอเมริกัน ดีไม่ด
