ีเขาอาจจะถูกตัดมือตัดเท้า………….หากเป็นแบบนั้น ตายไปเลยยังดีซะกว่า!เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็ตัวสั่นสะท้าน“หึๆ พี่เปียว แกยังไม่รู้จักฉัน คนที่รู้จักฉันจะรู้ดีว่าฉันเป็นคนที่ใจร้อนมาก”ฉินเฉากล่าว แล้วตบหน้าของหวังกั๋วเปียวเบาๆ “และตอนนี้แกก็กำลังทดสอบความอดทนของฉันอยู่”ทันใดนั้นเอง เขาก็นึกถึงตอนที่เขาเล่นรัสเซียนรูเล็ตกับหวังจิ้งอี้ขึ้นมา เขาจึงดีดนิ้ว แล้วพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี“ยุคนี้คือสังคมแห่งความสมานฉันท์ ทุกสิ่งทุกอย่างต้องให้ความสำคัญกับความเป็นธรรม แกว่าไหม?”“ใช่ๆๆ!”หวังกั๋วเปียวรีบพยักหน้าอย่างรวดเร็ว“เพราะฉะนั้น ฉันก็ควรที่จะให้โอกาสแก”เมื่อพูดจบ ฉินเฉาก็หยิบปืนพกออกมา ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของหวังกั๋วเปียว เขาได้เปิดรังกระสุน นำลูกกระสุนปืนด้านในออกมาให้เหลือเอาไว้เพียงหนึ่งนัด จากนั้นก็เล็งปากกระบอกปืนไปที่หน้าผากของหวังกั๋วเปียวหวังกั๋วเปียวรู้สึกได้ถึงความเย็นจากปากกระบอกปืน ร่างกายของเขาสั่นสะท้านในทันทีท่อนล่างของเขารู้สึกแสบร้อน ราวกับปัสสาวะจะราดตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่แฟนของซ่างกวนหยาน แต่เป็นปีศาจ ปีศาจตัวจริง!อีกฝ่ายคือหัวหน้าแก๊งมาเฟีย!สิ่งที่เรียกว่าวุฒิการศึกษา หรือเงินทอง………..ในตอนนี้มันไม่มีความหมายเลยเพราะแบบนั้นหวังกั๋วเปียวถึงหวาดกลัว ความกลัวได้เข้ามาเกาะกุมส่วนลึกในหัวใจของเขาสิ่งที่คนอย่างเขากลัวที่สุดก็คือความตายเพราะเขาคิดว่าเขา
