“พูดคุยกันที่นี่ไม่ค่อยดี พวกเราอย่าไปรบกวนเวลาอาหารของลูกพี่กับครอบครัวเลยดีกว่า มา! พวกแกมาช่วยฉันพาหมอนี่ไปหน่อย!”หลิวชวนพูดและโบกมือ จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนทันใดนั้นชายในชุดสูทสีดำ 2 คนก็สาวเท้าเข้ามา ยกแขนหวังกั๋วเปียวขึ้น“ไม่นะ เปียวจื่อ……..”ป้ารองตกใจมาก เธอคิดว่าพวกเขาจะทำร้ายหลานชายของเธอเธอรีบลุกขึ้นมาห้ามทันที“ไม่เป็นไรหรอก พวกเขาไม่ทำร้ายหลานชายของคุณหรอกครับถึงยังไงตอนนี้หลานชายของคุณก็เป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจของพวกเรา”ฉินเฉาพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ถ้าคุณคิดถึงหลานชายของคุณ ก็นั่งลงและเพลิดเพลินไปกับอาหารมื้อค˹ากับพวกเราดีกว่า”สิ้นเสียง เขาก็หันไปขยิบตาให้หวังกั๋วเปียว “ใช่ไหม พี่เปียว?”“ใช่ๆๆ ถูกต้องแล้ว!”หวังกั๋วเปียวรีบพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “ป้ารองไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอก ผมจะไม่เป็นอะไรแน่นอน”ตอนนี้เขาไม่มีหนทางอื่น นอกจากจะเลือกเชื่อใจสมาคมต้าฉินท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่สมาคมต้าฉินต้องการก็คือเงินหนึ่งร้อยล้านที่อยู่ในมือเขาตราบใดที่สมาคมต้าฉินสามารถรักษาชีวิตของเขาเอาไว้ได้ จะมอบมันให้กับพวกเขาก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยเจรจากับเสือเพื่อขอหนังเสือ ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะต้องร้องขออีกฝ่าย คิดซะว่าเป็นการขับไล่หมาป่าไล่ล่าเสือก็แล้วกัน……….ป้ารองจ้องมองหลานชายของตัวเองที่ถูกหามออกไป ด้วยความรู้สึกมึนงง ไร้เรี่ยวแรงเธอไม่คิดเลยว่าหลานชายที่ดีงามของเธอจะกลับกลายเป็นอาชญากรทางเ
