ี้สมองของเธอไม่ทำงานแล้วเพียงแค่ชั่วพริบตา จากหลานชายที่กลับมาจากต่างประเทศและมีอนาคตอันรุ่งโรจน์ ก็กลายเป็นอาชญากรทางเศรษฐกิจความแตกต่างเหมือนฟ้ากับเหวนี้ ทำให้เธอปวดหัวมากฝ่ายหวังกั๋วเปียวยังคงนั่งคุกเข่าอยู่ที่เดิม เขาไม่สามารถรักษาสีหน้าได้อีกต่อไปคนอื่นกำลังกินข้าว ในขณะที่เขานั่งคุกเข่าคำนับฟ้าดินแต่เขาไม่มีทางเลือก เขาจะต้องทำเพื่อรักษาชีวิตคุกเข่าก็คุกเข่าสิ ใช้เวลาแค่แป๊บเดียวเองไม่ใช่เหรอ?ซ่างกวนหยานเห็นหวังกั๋วเปียวนั่งคุกเข่า ในขณะที่พวกเธอกำลังทานข้าว ในที่สุดเธอก็เอ่ยถามอย่างอดไม่ได้“นายคิดจะจัดการเขายังไง………..”พวกอันซินรีบเงี่ยหูฟังทันทีฉินเฉากินสเต๊กเนื้อ แล้วกล่าวอย่างไม่ทุกข์ร้อนว่า“แน่นอนว่าฉันไม่ทำเองหรอก ปล่อยให้พวกหลิวชวนเป็นคนจัดการดีกว่า”หลิวชวน……….อันซินเลิกคิ้วทันทีเป็นไปไม่ได้ที่เหล่าชนชั้นสูงในเมืองซูหนานจะไม่เคยได้ยินชื่อนี้เสนาธิการของสมาคมต้าฉิน เขาเป็นคนที่มีอำนาจยิ่งใหญ่คับฟ้าในเมืองซูหนานเดี๋ยวก่อนนะ………จู่ๆ อันซินก็กำส้อมในมือแน่นเรื่องราวของเจ้าพ่อแห่งสมาคมต้าฉินดังกระฉ่อนไปทั่วเมืองซูหนาน……….เจ้าพ่อลึกลับคนนั้น…….เขามีชื่อว่าอะไรกันนะ……..รู้สึกว่าจะชื่อฉินเฉา?พระเจ้า!นี่เป็นครั้งแรกที่อันซินแสดงสีหน้าตกตะลึงออกมา เธอยกมือขึ้นมาปิดปาก แล้วหันไปจ้องมองฉินเฉาผู้ชายธรรมดาๆ ตรงหน้า คือเจ้าพ่อของสมาคมต้าฉินงั้นเหรอ!ลูกสาวของเธอกำลังคบหาอยู่กับเจ้าพ่อแห
