้นทันใดนั้นเอง เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้นเช่นเดียวกันหลี่จิ้งรีบวิ่งออกไปทันที เธอจ้องมองภาพจากกล้องที่หน้าประตูแล้วพูดด้วยความกังวลใจว่า“พะ พี่ซิน……..ข้างนอกมีผู้ชายใส่ชุดสูทอยู่เต็มไปหมด………นะน่ากลัวมากเลย………”“ไม่เป็นไรครับ พี่หลี่ ให้พวกเขาเข้ามาเลย!”ฉินเฉาโบกมือ “พวกเขาเป็นเพื่อนของผมเอง”ถึงฉินเฉาจะพูดแบบนั้น แต่หลี่จิ้งก็ยังไม่กล้าเปิดประตูสุ่มสี่สุ่มห้าเธอหันไปมองอันซินเป็นเชิงถามอันซินพยักหน้าหลี่จิ้งจึงเปิดประตูทันใดนั้นเอง ชายหนุ่มร่างท้วมคนหนึ่งก็รีบวิ่งเข้ามา ปากก็พร˹าตะโกนออกมาว่า“พี่ฉิน ใครหน้าไหนมันกล้าล่วงเกินพี่! หลิวชวนจะฟันมันให้ตาย!”ด้านหลังมีชายสวมชุดสูทสีดำเดินเรียงแถวตามมา ทันทีที่เข้ามาถึง พวกเขาก็รีบจัดแถวยืนรอบวิลล่าอย่างคนที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีขบวนรบดังกล่าวนี้ ทำให้หวังกั๋วเปียวและคนอื่นๆ ตกตะลึงอยู่ในใจ“นายท่านฉิน!”ชายในชุดสูทสีดำเหล่านี้โค้งคำนับให้ฉินเฉา แล้วตะโกนออกมาดังลั่นอย่างพร้อมเพรียงกัน“พี่ฉิน บอกมาว่ามันเป็นใคร วันนี้หลิวชวนจะหั่นมันเป็นแปดท่อนให้ดู!”เมื่อพูดจบ เขาก็หันไปคว้ามีดเดินป่าที่ลูกน้องยื่นให้ขึ้นมาถือ และร้องตะโกนด้วยความโกรธไม่หยุดปากหวังกั๋วเปียวตกใจกลัวจนฉี่แทบราดเขาเคยเห็นขบวนรบแบบนี้ที่ไหน?“หยุดสร้างปัญหาได้แล้ว ที่นี่คือบ้านแม่ยายของฉัน อยู่เงียบๆ กันบ้างเถอะ!”ฉินเฉากล่าวอย่างไม่สบอารมณ์“หวา! พี่ฉิน ผมไม่รู้!”หลิวชวนรีบวาง
