เธอจริงๆ เหรอ!”ป้ารองก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเช่นกัน เมื่อกินอาหารตะวันตกในจานเข้าไป“เธอทำอาหารอยู่ในไซต์งานก่อสร้างหรือเปล่า?”“แน่นอน พวกเขาแทบจะไม่เชื่อว่าอั๊วเป็นคนทำ”ฉินเฉาก็นั่งลงเช่นเดียวกัน เขาจับมีดและส้อมได้อย่างสง่างามเหนือความคาดหมายหวังกั๋วเปียวไม่อยากจะเชื่อข้อเท็จจริงที่อยู่ตรงหน้า แรงงานอพยพใช้มีดและส้อมได้อย่างสง่างามและตรงตามมาตรฐานยิ่งกว่าเขา!เขาจะรู้ได้ยังไงว่าเมื่อก่อนหลิวจางเคยฝึกฝนสิ่งเหล่านี้ให้ฉินเฉามาหมดแล้ว?ซ่างกวนหยานที่นั่งอยู่ข้างๆ ฉินเฉา หั่นสเต๊กเนื้อให้เขาทานนั่นทำให้หวังกั๋วเปียวรู้สึกอิจฉาแทบตายทำไมเขาถึงไม่ได้รับการปฏิบัติแบบนี้บ้าง?พระเจ้า ทำไมท่านถึงไม่ทำให้ผมเจอซ่างกวนหยานก่อน?แม้แต่คนใช้แรงงานเธอก็ยังรัก ถ้าเขาเจอเธอก่อน เขาจะต้องได้เธอมาครอบครองอย่างแน่นอน!หวังกั๋วเปียวทั้งเสียใจ เศร้าใจ และหงุดหงิด“เสี่ยวฉิน ฝีมือของเธอยอดเยี่ยมจริงๆ!”หลังจากที่อันซินกินห่านพะโล้มันฝรั่ง หญิงชราก็ถูกกำราบอย่างหมดท่า“เธอไม่ต้องไปทำงานในไซต์งานก่อสร้างแล้วดีไหม? มาเป็นเชฟในบ้านของเราดีกว่า ฉันจะให้เงินเดือน 5,000 หยวน เธอแค่ทำห่านพะโล้มันฝรั่งให้ฉันก็พอ แบบนี้เธอจะได้มีโอกาสเข้าใกล้ลูกสาวของฉันด้วย ดีจะตาย เธอว่าไหม?”พรู่ด!หวังกั๋วเปียวที่กำลังดื่มไวน์ แทบจะพ่นมันออกมาอยู่แล้วเขาทำอะไรผิดไปหรือเปล่า?เป็นเพราะว่าเขาทำอาหารไม่ได้งั้นเหรอ?ทำไมเขาถึงไม่ได้รับความสนใจเล