หวังกั๋วเปียวคิดว่าเขาควรที่จะเอาชนะศัตรูหัวใจด้วยฐานะและภูมิหลัง“ใช่ ตอนนี้อั๊วทำงานอยู่ที่นั่นจริงๆ ทำไมล่ะ? หรือว่าพี่เปียวก็อยากจะมาที่ไซต์งานก่อสร้างของพวกเราด้วย?”ฉินเฉากระพริบตาปริบๆ “แต่หุ่นอย่างพี่เปียวทำไม่ได้หรอกกระสอบทรายสองถุงก็ทับพี่เปียวได้แล้ว”“ใครจะไปแบกกระสอบทรายในไซต์งานก่อสร้างของนาย!”หวังกั๋วเปียวกำส้อมในมือแน่นทันทีผู้ชายคนนี้น่ารังเกียจเกินไปแล้ว!พระเจ้า ทำไมท่านถึงไม่พาหมอนี่ไป?ส่งเขาไปสู่นรก!ในฐานะคนสัญชาติอเมริกัน หวังกั๋วเปียวก็เหมือนกับชาวอเมริกันส่วนใหญ่ที่เชื่อในพระเจ้า“ฉันมีงานทำแล้ว ฉันก่อตั้งบริษัทด้านการลงทุนขึ้นมาด้วยตัวเองและมีทุนจดทะเบียนสามล้านหยวน! เริ่มจากบริษัทเล็กๆ ในที่สุดก็จะกลายเป็นบริษัทชั้นนำในเมืองซูหนาน ฉันเชี่ยวชาญในเรื่องการเล่นหุ้นและจะสามารถทำกำไรได้มากมายจากตลาดหุ้นในประเทศจีนหลังจากนั้นฉันก็จะค่อยๆ ปล่อยหุ้นให้กับเจ้าของบริษัท เมื่อถึงเวลานั้นในบรรดารายชื่อของผู้ทรงอิทธิพลในประเทศจีน จะต้องมีชื่อของฉันอยู่อย่างแน่นอน!”ในขณะที่กล่าวออกมา เขาก็วางส้อมและมีดในมือ และขยับมือขึ้นมาจัดเนกไทของตัวเองด้วยท่าทีมั่นใจ“เพราะฉะนั้น ฉันสามารถมอบอนาคตและชีวิตอันรุ่งโรจน์ให้กับหยานหยานได้ แล้วนายล่ะ ให้อะไรหยานหยานได้บ้าง? นายมอบอนาคตให้หยานหยานได้หรือเปล่า?”คำพูดของหวังกั๋วเปียวทำให้ทุกคนตกใจไปตามๆ กันละครได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!อันซินจ้องมองด้
