กปรกจะตาย!แล้ว ‘พวกเราพ่อลูก’ ที่ว่า มันหมายความว่ายังไง!ต้องมีความสัมพันธ์ในบ้านอยู่ในระดับไหน?เจ้าหมอนี่มันกำลังจงใจใช่ไหม?“กินข้าวที่บ้านนี่แหละ”ซ่างกวนอู่เห็นว่าบรรยากาศชักจะกระอักกระอ่วน เขาจึงเข้ามาไกล่เกลี่ย “เสี่ยวฉินเป็นแขก จะให้เธอทำอาหารได้ยังไง? ให้พี่เลี้ยงของครอบครัวเราเป็นคนทำดีกว่า”แค่พูดออกมาไม่กี่คำ ฉินเฉาก็ถูกผลักไสออกไปเป็นคนนอกได้แล้ว“และอีกอย่าง หยานหยาน ยังมีคนอื่นอยู่ที่นี่ด้วย ลูกควรจะใส่ใจบ้าง อย่าทำตัวใกล้ชิดประเจิดประเจ้อแบบนั้น”“พ่อคะ นี่คือเสรีภาพของความรักค่ะ”ทว่าซ่างกวนหยานไม่สะดุ้งสะเทือน ทำเอาชายชรากัดฟันกรอดด้วยความโมโหทันที“คุณลุง อย่าเกรงใจอั๊วเลย ถึงยังไงพวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกัน”ฉินเฉาตบหน้าอก พูดออกมา “อั๊วจะเป็นคนทำอาหารเอง คุณลุงไม่ต้องเป็นห่วง ฝีมือการทำอาหารของอั๊วเป็นที่เลื่องลือกันมาก!”เมื่อพูดจบ เขาก็หันหน้าไปส่งยิ้มให้ซ่างกวนหยาน “หยานหยานรอกินอาหารอร่อยๆ ที่อั๊วจะทำให้ลื้อได้เลย”จากนั้นเขาก็หันมาถามผู้อาวุโสทั้งสองคนอย่างชาญฉลาด “คุณลุงคุณป้าอยากทานอะไรครับ?”“ฉันยังไงก็ได้……”ตอนนี้ซ่างกวนอู่จะมีอารมณ์ทานอาหารที่ไหน?“ฉันอยากกินห่านพะโล้มันฝรั่ง เสี่ยวฉินทำได้ไหม?”อันซินเลียริมฝีปาก เอ่ยถามขึ้นมา“ได้สิครับ ในเมื่อคุณป้าเอ่ยปากมา ถึงจะเป็นอาหารตะวันตก อั๊วก็ทำให้คุณป้าทานได้”“นายทำอาหารตะวันตกได้ด้วยเหรอ?”หวังกั๋วเปียวจ้องมองด้วยสายต
