“ว๊าย!”ซ่างกวนหยานถูกฉินเฉาอุ้มมาวางบนโต๊ะ เธอกรีดร้องออกมาทันที“นะ นายจะทำอะไรน่ะ!”ซ่างกวนหยานตื่นตระหนกเล็กน้อย เธอเริ่มสร่างเมา แล้วกระพริบตามองฉินเฉา“ก็ทำกับเธอไง”ฉินเฉาตอบซ่างกวนหยานกลับไปสั้นๆ และได้ใจความ จากนั้นก็สอดมือเข้าไปในเสื้อยูนิฟอร์ม ถอดเสื้อชั้นในของเธอ แล้วบีบส่วนกลมกลึงนุ่มนิ่มนั้น“อย่า อย่านะ…….”ซ่างกวนหยานรู้สึกว่าร่างกายของเธออ่อนเปลี้ยไปหมดมือของฉินเฉานั้นคล้ายกับมีเวทมนตร์ซ่างกวนหยางรู้สึกว่าเธอไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออีกแล้วอีตาบ้าฉินเฉา……….ดันมาทำเรื่องแบบนี้กับเธอซะได้………..แต่ทำไมเธอถึงได้รู้สึกดีขนาดนี้ล่ะ…………ซ่างกวนหยาน ซ่างกวนหยาน หรือว่าเธอจะกลายเป็นผู้หญิงลามกเข้ากระดูกดำไปแล้ว………..ฮือ เธอไม่อยากเป็นแบบนี้เลย………..แต่เธอจะบอกให้ฉินเฉาหยุดยังไง ในเมื่อตอนนี้เขาเหมือนกับ……..สัตว์ร้ายที่หิวกระหายซ่างกวนหยานเหมือนกับนกที่กำลังหวาดกลัว เธอไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดีฉินเฉาเริ่มสำรวจไปทั่วตัวซ่างกวนหยาน ดูเหมือนว่าเธอจะหยุดเขาไม่ได้อีกแล้วเมื่อนิ้วของฉินเฉาบีบไปตรงไหนก็ทิ้งรอยแดงเอาไว้ ซ่างกวนหยานตัวสั่นสะท้านอย่างห้ามไม่ได้จบแล้ว เธอรู้แล้วว่าวันนี้เธอคงจะต้องทำอยู่ที่นี่ในตอนนี้ ความคิดมากมายได้หลั่งไหลเข้ามาในหัวของซ่างกวนหยานนับตั้งแต่อดีตมีใครหลีกหนีความตายได้พ้น สิ่งที่เหลือทิ้งไว้มีเพียงหัวใจอันภักดีที่เจิดจรัสอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์นี่อาจจะเป็นวิธีคิดในการสู้
