เสี่ยงชีวิตก็ได้เธอจะต้องกัดฟัน ยอมรับชะตากรรมแต่ทันใดนั้นเธอก็คิดขึ้นมาได้ว่า วันนี้เธอกับฉินเฉาไม่ได้มากินข้าวกันแค่สองคนยังมีหลิวจางด้วยนี่นา!ถ้าจู่ๆ หลิวจางกลับมา แล้วเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในห้อง หลังจากนี้เธอจะมองหน้ายัยนั่นยังไง?ชื่อเสียงที่สั่งสมมาทั้งชีวิตของเธอ จะไม่ถูกทำลายไปบนโต๊ะอาหารนี้ทั้งหมดเหรอ…………ไม่ จะเป็นแบบนั้นไม่ได้นะ………..ซ่างกวนหยานอยากจะผลักฉินเฉาออกไป แต่เธอกลับพบว่าเรี่ยวแรงของเธอช่างน้อยอย่างน่าสงสาร“อย่าทำที่นี่เลย ขอร้อง………..”ซ่างกวนหยานเอ่ยขอร้องเบาๆ แต่เธอไม่รู้เลยว่า น˺าเสียงของเธอมันยิ่งเป็นการกระตุ้นอารมณ์ของฉินเฉาฉินเฉาไม่ได้ลิ้มรสชาติเนื้อมานานเกินไป เขาเหยียบเบรกไม่ได้อีกแล้วเขาค่อยๆ ดึงกางเกงในของซ่างกวนหยานลงมาด้วยมือเดียวสัมผัสที่รัดรูปจากกางเกงใน ยิ่งเป็นตัวกระตุ้นให้ซ่างกวนหยานรู้สึกตื่นเต้น จนร่างกายสั่นสะท้านตลอดเวลาเธอรู้สึกอยากตายขึ้นมา ความรู้สึกนี้ทำให้เธออึดอัด แต่มันก็ดีมากจากความต้องการที่จะผลักฉินเฉาออกไป เธอได้เปลี่ยนการกระทำมาเป็นโอบกอดฉินเฉาเอาไว้แน่นอุณหภูมิภายในห้องเพิ่มสูงขึ้นมา 2 – 3 องศาทันทีในไม่ช้า ซ่างกวนหยานก็เกิดความรู้สึกเจ็บแปลบเล็กน้อย แต่มันก็ผสมผสานไปด้วยความสุข ทำให้เธอร้องครางออกมาสมองของเธอว่างเปล่าไปแล้วเหตุผลทั้งหมดได้ลอยหายไปในอากาศวิญญาณของเธอสั่นสะท้านไปพร้อมๆ กับร่างกายเธอไม่รู้เลยว่าตอนนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่
