เธอรู้เพียงแค่ว่า เธออยากจะแปดเปื้อน แปดเปื้อนเพื่อฉินเฉา…หลังจากที่หลิวจางวางสายโทรศัพท์ เธอก็เดินกลับมาที่ห้องส่วนตัวอีกครั้งในขณะที่เธอเดินไปที่ประตู จู่ๆ เธอก็ได้ยินเสียงร้องอย่างมีความสุขจากด้านใน สีหน้าของเธอก็พลันซีดเผือด จากนั้นก็หน้าแดงก˹า“สองคนนั้น……….ที่นี่เนี่ยนะ……….”หลิวจางเริ่มเกิดความปั่นป่วนขึ้นในใจ เหมือนกับว่าความรู้สึกอิจฉากำลังก่อตัวขึ้นเรื่อยๆให้ตายเถอะ……..สองคนนั้นกล้าทำเรื่องอย่างว่ากันที่นี่ได้ยังไง……..ตอนที่อยู่บนเครื่องบินในคราวก่อน เธอยังคิดว่าทั้งสองคนไม่ถูกกัน……….แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาในตอนนี้ มันกลายเป็นแบบนี้ไปแล้วเหรอ……….แต่สองคนนั้นจะทำเกินไปหน่อยไหม? เธอยังไม่ได้ไปไหนสักหน่อยแค่ออกไปรับโทรศัพท์แป๊บเดียว ก็ทนไม่ไหวกันแล้ว!พวกคนเลวสองคนนี้!เธอรู้สึกโกรธขึ้นมา แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกอ้างว้างในใจหลิวจางหมุนตัวเดินออกไปด้วยความโกรธแต่จู่ๆ เธอก็คิดขึ้นมาได้ว่า ถ้าเธอเดินจากไปทั้งๆ แบบนี้ มันจะง่ายเกินไปไหมสำหรับ “หมาชายหญิง”ไม่ได้ เธอจะต้องแก้แค้น!หลิวจางหยุดฝีเท้า แล้วเดินกลับมายืนอยู่หน้าห้องส่วนตัวมุมปากของเธอแสยะยิ้มอย่างชั่วร้ายต้องทำให้พวกเธอรู้สึกดีกันหน่อยใครใช้ให้พวกเธอไม่สนใจความรู้สึกของฉันล่ะ!หลิวจางหยิบระเบิดแฟลช ที่ใช้สำหรับทำภารกิจออกมาถือจากนั้นก็เปิดประตูห้อง แล้วโยนมันเข้าไปฉินเฉาน่าตาย ฉันจะทำให้นายตกใจจนนกเขาไม่ขัน!…ฉินเฉานั้นรู้อย
