มรีบร้อนเท่านั้นแต่ด้วยพลังของก็อง เขาไม่ควรที่จะกระเด็นออกไปง่ายๆ แบบนี้“แค่กๆ!”ก็องกระอักเลือดออกมา แล้วจ้องมองฉินเฉาด้วยแววตาสิ้นหวัง“เจ้า เจ้าทำลายปราณแห่งการต่อสู้ของข้า…………”“ก็ใช่น่ะสิ เมื่อกี้นี้ฉันถือโอกาสทำลายมันทิ้ง”ฉินเฉาปรบมือ แล้วพูดออกมา “ไม่ต้องขอบคุณฉันก็ได้ แต่ถ้าอยากขอบคุณก็ให้เรียกฉันว่าเหลยเฟิง!”ก็องอยากจะร้องไห้ แต่น˺าตากลับไม่ไหลออกมาเขาเกิดความคิดอยากตายขึ้นมาเมื่อไม่มีปราณแห่งการต่อสู้ เขาก็ไม่แตกต่างอะไรไปจากขยะและปราณแห่งการต่อสู้ของเขายังไม่ก่อตัวขึ้นมาเลยแม้แต่น้อยมันทำให้เขาเข้าใจแล้วว่า หลังจากนี้ไป เขาจะไม่สามารถฝึกฝนปราณแห่งการต่อสู้ได้อีกซึ่งนั่นก็เท่ากับว่า ชีวิตของเขาได้เชื่อมโยงกับคำว่า ‘ขยะ’ แล้ว“ข้า ข้าจะฆ่าเจ้า! ข้าจะฆ่าเจ้า………..”ก็องร้องคร˹าครวญออกมาเขาพยายามที่จะลุกขึ้นมาจากกำแพง แต่เขาก็ไม่มีเรี่ยวแรงเลยก็องหมดหวังแล้วความฝันที่จะได้เป็นผู้บัญชาการของกองทัพทาส โอกาสที่จะได้กำเนิดใหม่ในพิภพหลิง ได้ครอบครองดาวเคราะห์สักดวง และมีความสุขไปกับสาวสวยมากหน้าหลายตา………ความฝันทั้งหมดนี้แหลกสลายไปแล้ว และยังแหลกสลายไปตลอดกาลฟองสบู่ที่ลอยอยู่ตรงหน้าก็องในตอนนี้ ทำให้เขาเกิดความคิดอยากจะกัดลิ้นฆ่าตัวตายแต่ว่าเขาก็ไม่มีความกล้าพอ“มัดตัวเขาซะ”ซูเฟยปรบมือเบาๆทันใดนั้น ทหารชาวบิสเตอร์สองคนก็ก้าวเข้ามาจากประตู แล้วมัดแขนของก็องให้ไพล่ไปข้างหลัง“เอาล่ะ เดี๋ยว
