บทที่ 61 วิชาลับวิหารราตรี
“หลี่ลี่ เจ้าจงพักผ่อนอยู่ที่นี่ก่อน อย่าได้เดินไปไหนมาไหน ข้าจะรีบไปแจ้งทางสำนักในเพื่อให้เจ้าได้เข้าไปโดยเร็ว” จางถงหลินรู้สึกร้อนใจมานานแล้ว เมื่อท่านเฒ่าเหมิงจากไป เขาก็สั่งหลี่ลี่ไว้เพียงประโยคเดียวแล้วรีบออกจากสำนักระดับกลางไปหาผู้ดูแลสำนักระดับสูงเพื่อแนะนำหลี่ลี่เข้าไป
ส่วนหลี่ลี่ก็ไม่อยากเสียเวลา เขารีบกลับห้องพักนั่งขัดสมาธิ แล้วใช้จิตเข้าสู่วิหารแห่งราตรี ตอนนี้ไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน เขาสามารถเข้ามาที่นี่ได้ตลอดเวลา สะดวกมาก
บนลานประลอง ศิลาสุขาวดีสูงถึงสามจั้งแล้ว มีพลังมารสีดำล้อมรอบ เพียงแค่มองก็รู้สึกถึงแรงกดดันอันมหาศาล
เมื่อหันไปมองวิหารราตรี ด้วยพลังมารที่มีมากพอ ตอนนี้วิหารไม่เพียงใหญ่โตขึ้น แต่ยังงดงามตระการตา ด้านหลังมีวิหารรองสองหลังขนาดเท่าหอประลองยุทธ์ และมีหอคอยสูงสิบจั้งตั้งตระหง่านอยู่ระหว่างวิหารรองทั้งสอง ดูยิ่งใหญ่อลังการ แต่รูปร่างของวิหารรองและหอคอยยังคลุมเครือ ไม่สามารถเข้าไปได้
เมื่อก้าวเข้าไปในวิหาร บนคานไม้แกะสลักมีรูปหงส์ดูมีชีวิตชีวาเปล่งประกายสีทอง ท่าทางเหมือนจะบินออกมา กลิ่นหอมของธูปสีชมพูโชยมาแรงกว่าเดิม โคมระย้าคริสตัลขนาดใหญ่ห้อยลงมา บนนั้นมีไข่มุกเรืองแสงนับร้อยเม็ดส่องแสงนวลอ่อน ๆ สะท้อนกับหมอกบาง ๆ สีชมพู ยิ่งเพิ่มความฝันให้บรรยากาศ
เมื่อมาถึงหน้าฉากกั้น วิชาลับวิหารราตรีปรากฏขึ้นทั้งหมด หลี่ลี่เพียงแค่มองก