ปช่วยพยุงเดลตันแต่ในขณะนั้นเอง ทหารในกองกำลังต่อต้านก็ก้าวเข้ามา และเล็งกระบองคุมกฎในมือไปยังไรลีย์ ทำให้เธอผลีผลามเข้าไปไม่ได้ก็องยื่นมือข้างหนึ่งไปคว้าตัวเดลตัวเอาไว้ เมื่อเห็นดวงตาเพียงข้างเดียวของอีกฝ่ายก็อดไม่ได้ที่จะเบ้ปาก“เหอะ! เดลตันเอ๋ยเดลตัน สมองของเจ้ายังคิดที่จะต่อสู้กับพิภพหลิงอยู่อีกเหรอ? ตลอดชีวิตของเจ้าเอาแต่ส่งพวกเราไปตายอย่างไม่หยุดหย่อน แต่ยุคสมัยนั้นได้ผ่านพ้นไปแล้ว! นับตั้งแต่วันนี้ไป จะไม่มีกองกำลังต่อต้านอีก กองทัพทาสโฉมใหม่จะถือกำเนิดขึ้น! ส่วนผู้นำของกองกำลังต่อต้านอย่างเจ้า จงวางใจเถอะ ข้าจะเป็นคนตัดหัวของเจ้าเอง จากนั้นก็เอาไปแขวนเอาไว้บนป้อมปราการอวกาศ ให้ครอบครัวของเจ้าได้เห็นว่า เจตจำนงแห่งเสรีภาพของเจ้ามันถูกทำลายลงยังไง!”“ก็อง………ก็อง………ข้า………ข้าจะฆ่าเจ้า……….”เดลตันพยายามเปล่งเสียงอันแหบพร่าพูดออกมา“ไอ้สารเลวน่ารังเกียจ ปล่อยตัวผู้บัญชาการสูงสุดเดี๋ยวนี้!”ไรลีย์กำหมัดแน่นเช่นเดียวกัน“เจ้าอยู่เฉยๆ ไปเถอะ”ก็องเตะเดลตันไปด้านข้าง แล้วหันไปจ้องมองไรลีย์ “เดี๋ยวข้าจะมาคิดบัญชีกับเจ้าทีหลัง ตอนนี้มันเป็นเวลาของผู้บัญชาการซูแห่งเทือกเขาทรายเหลือง”เขาหันหน้าไปมองซูเฟยที่ยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะปราชุม และดูแลเล็บของตัวเองอย่างไม่ใส่ใจสถานการณ์ แล้วพูดขึ้นมาว่า“ทางเลือกของพวกเจ้าในตอนนี้ก็ง่ายดายมากเหมือนกัน จะมาเข้าร่วมกองทัพทาสของข้า หรือว่าจะตายอยู่ที่นี่ และมีจ
