300 ปีมาแล้ว! ทุกข์ทรมานมา 300 ปี พวกเจ้ายังไม่พออีกเหรอ? ถึงพวกเจ้าจะยังไม่พอ แต่ว่าข้า ก็องผู้นี้ขอพอกันที!”“ก็อง เจ้าหมายความว่ายังไง?”เดลตันและคนอื่นๆ เริ่มรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา“ข้าหมายความว่ายังไงน่ะเหรอ? ข้าก็แค่อยากจะช่วยให้ทุกคนมีชีวิตที่ดีขึ้นยังไงล่ะ”สีหน้าของก็องเริ่มบึ้งตึง เขาจ้องมองเดลตัน แล้วพูดออกมาว่า“เดลตัน ตลอดเวลา 300 ปีที่ผ่านมา พวกเราทุกคนคอยติดตามเจ้ามาโดยตลอด แต่ในแต่ละวันมันเป็นยังไง? เจ้าเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจ ดูสิ พี่น้องของพวกเราตายไปนับไม่ถ้วนแล้ว! พวกเราต้องใช้ชีวิตอยู่เหมือนกับหนูข้าทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!”“การเสียสละทั้งหมดล้วนคุ้มค่า”เดลตันกล่าวแย้งขึ้นมาในทันที “ทั้งหมดนี้ก็เพื่อไล่ตามเจตจำนงแห่งเสรีภาพ!”“ช่างหัวเจตจำนงแห่งเสรีภาพอะไรนั่นเถอะ! เมื่อเทียบกับชีวิตแล้ว มันจะไปสำคัญอะไร!”ก็องต่อว่าด้วยความโกรธแค้น “ก็องผู้นี้ต้องการให้พี่น้องได้อยู่รอด!”สิ้นเสียง เขาก็ผายมือข้างหนึ่งออกไป “พี่น้องทุกคนที่อยู่ที่นี่ ก็องได้ตกลงกับพิภพหลิงแล้ว หากพวกเจ้ายินดีที่จะยอมจำนน สถานะที่ไม่รู้ว่าจะถูกคนอื่นมาเข่นฆ่าเมื่อไหร่ของพวกเจ้าก็จบสิ้นลงที่นี่ และจะได้เข้าร่วมกับกองทัพทาส ได้มีความสุขไปกับค่าตอบแทนดีๆ!”ทันใดนั้น สีหน้าของทุกคนก็พลันเปลี่ยนไปเดลตันตัวสั่นสะท้าน เขากำหมัดแน่นทันที “ก็อง………นี่เจ้า เจ้ากล้าพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง!”“ข้าทำไปก็เพราะอยากให้เหล่าพี่น้อ
