่ามติดกับนายท่านฉินมาให้ได้ฟ้าว!ในเวลานี้ นักรบเผ่าจิ่วหลีที่ยืนอยู่ข้างๆ ได้ขว้างขวานออกไปเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว มูกูก็ได้หลบหนีไปไกลถึง 5000 เมตร จนไม่มีใครมองเห็นเขาได้แล้วแต่แล้วจู่ๆ แสงสีทองก็ส่องประกายและทันใดนั้นเอง แสงสีทองนั้นก็พลันระเบิดขึ้นบนท้องฟ้าจากนั้นร่างสองร่างก็ค่อยๆ ร่วงลงมาจากบนอากาศซึ่งนั่นก็คือร่างของมูกู ที่ถูกผ่าออกเป็นสองซีกจากนั้นขวานก็ลอยกลับไปอยู่ในมือของนักรบเผ่าจิ่วหลีคนนั้นเหมือนเดิม“พระเจ้า!”ไรลีย์ปิดปากเล็กๆ ของเธอ แล้วร้องอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง“แค่มองตาเปล่ายังมองไม่เห็นเขาเลยด้วยซ˺า แต่คนคนนั้นโจมตีโดนได้ยังไง? แถมอีกฝ่ายก็ยังเป็นถึงผู้ทำลายล้าง! เป็นผู้ทำลายล้างเชียวนะ!”ไรลีย์หันหน้าไปมองนักรบในเผ่าจิ่วหลีอย่างไม่อยากจะเชื่อ“เป็นเพียงนักรบธรรมดา…………แต่ฆ่าผู้ทำลายล้างได้……….โลกใบนี้มันบ้าไปแล้ว!”ผู้ทำลายล้างคือตัวตนระดับไหน?นั่นคือยอดฝีมือที่มีทวีคูณอาวุธคนที่ไปถึงระดับนั้นได้ จะถูกนักรบธรรมดาๆ สังหารได้ยังไง?ผู้ชายคนนั้นเป็นแค่นักรบธรรมดาๆ จริงเหรอ?“เอาล่ะ ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะจบลงแล้ว พวกเราไปกันต่อเถอะ”เสี่ยวไป๋บอกให้พวกเถียจู้และรอนน่าไปทำความสะอาดสนามรบจากนั้นเธอก็พาเดลตันและคนอื่นๆ เดินมุ่งหน้าไปยังอาคารที่สูงที่สุดในเทือกเขาทรายเหลืองระหว่างทาง พวกไรลีย์ต่างก็ลอบสบตากันแม่เจ้า พลังของเทือกเขาทรายเหลืองทำให้พวกเธอตกตะลึงไปถึงขั้วหัวใจ!ย
