“มันใหญ่ขนาดนี้ พวกเจ้าจะมีเวลาเปิดกล่อง เตรียมสู้รบเหรอ?”เดลตันกับก็องหันมามองหน้ากัน แล้วเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้“ฮ่าๆๆ! จะไม่มีเวลาได้ยังไง?”เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เถียจู้ก็หัวเราะออกมาอย่างมีความสุข“ถ้ามีโอกาส พวกเจ้าก็จะได้เห็นเองนั่นแหละ และถ้าพวกเจ้าแข็งแกร่งมากพอ ก็จะได้เข้ารับการทดสอบให้เป็นทหารในฐานทัพ ถ้าผ่านการทดสอบ พวกเจ้าก็จะได้ชุดเกราะรบมิธริลด้วยเหมือนกัน”เถียจู้ชี้นิ้วไปยังกล่องสีเงินขนาดใหญ่ด้านหลัง แล้วกล่าวออกมาด้วยความภาคภูมิใจ“กล่องใหญ่เบ้อเริ่มเทิ่มแบบนั้นจะใช้ทำอะไรได้ ข้าไม่ชอบของหนักๆ หรอกนะ………….”ก็องเบ้ปาก ปากจระเข้ของหมอนั่นยาวมาก ยิ่งเบ้ปากไปทางด้านข้างแบบนี้ ฉินเฉาก็รู้สึกเหมือนเห็นซิปที่รูดไม่ได้“นี่ไม่ใช่แค่กล่องธรรมดา เมื่อถึงเวลาพวกเจ้าก็จะรู้เอง”เถียจู้กล่าวออกมา พร้อมกับเดินนำพวกเขาไปยังหน้าประตูของเทือกเขาทรายเหลืองประตูบานนี้ใหญ่โตมาก อีกทั้งยังสูงมากกว่า 10 เมตร ยิ่งไปกว่านั้นยังมีการก่อสร้างปรับปรุงกันอย่างต่อเนื่องเมื่อเปิดประตูเข้าไป ก็พบกับทหารชาวบิสเตอร์จำนวนหนึ่งที่กำลังประจำการอยู่ที่ประตู เพราะเกรงว่าจะมีศัตรูบุกเข้ามา“พวกเขาคือสหาย!”เถียจู้ยกกีบเท้าขึ้น แล้วตะโกนออกมาทันใดนั้น ทหารในฐานทัพที่ยืนเรียงกันเป็น 2 แถว และแบกกล่องสีเงินขนาดใหญ่บนแผ่นหลังก็ถอยหลังกลับไปประจำที่“ดูองอาจมาก!”แม้แต่เดลตันก็ยังร้องอุทานออกมา “เพียงแค่วันเดียวก็สามารถฝ
