กหงุดหงิดมากขึ้น เขาจึงขมวดคิ้วมุ่น แล้วกล่าวออกมา“ถึงไรลีย์จะปกป้องเจ้า แต่เจ้าก็ควรจะทำตัวดีๆ กับข้าเอาไว้ ถ้าหากข้าได้ยินเจ้าพูดมากอีกเมื่อไหร่ ระวังเอาไว้เถอะข้าจะหักคอเจ้า!”เฮ้ หมอนี่อารมณ์ร้อนชะมัดฉินเฉากำลังคิดที่จะพูดจาตอบโต้เพื่อแสดงความโกรธออกมา แต่ไรลีย์กลับกล่าวสวนกลับไปก่อนว่า“ก็อง เจ้าหมายความว่ายังไง? เขาเป็นคนของข้านะ นี่เจ้าจะไม่เกรงใจข้าเลยเหรอ?”ไรลีย์เอ่ยถามอย่างเย็นชา“ไรลีย์ ตอนนี้มันไม่ใช่เวลาที่เจ้าจะมาโกรธข้า!”ก็องกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอับอายต่อหน้าลูกน้อง เขากล่าวออกมาด้วยสีหน้านิ่งๆ ว่า “ผู้ชายคนนั้นคือผู้คุมกฎของพิภพหลิงเจ้าลืมไปแล้วเหรอว่ามันเป็นใคร? แต่ว่าตอนนี้เจ้ากลับไปปกป้องมันซะได้ เจ้าเป็นอะไรไป? ตอนที่อยู่บนเครื่องบิน มันทำให้เจ้าพอใจมากหรือไง!”คำพูดของก็องนั้นรุนแรงมากผู้หญิงจากเผ่าจิ้งจอกอาจจะไม่สนใจถ้อยคำเยาะเย้ยแบบนี้แต่นั่นไม่ใช่สำหรับไรลีย์ ดวงตาของเธอกลายเป็นสีแดง หางก็พลันตั้งตรงอย่างกะทันหัน“เจ้าอยากตายนักใช่ไหม!”ในระหว่างที่พูดออกมา ปราณแห่งการต่อสู้ของเธอก็เริ่มแผ่ออกมาอย่างปิดไม่มิด“วันนี้ข้าจะต้องซัดปากจระเข้ ที่เอาแต่พ่นคำพูดเองซวยนั่นให้แบนราบให้ได้!”“อย่างเจ้าน่ะเหรอ?”ก็องไม่แม้แต่จะหันไปสนใจ“พวกเจ้าใจเย็นๆ กันก่อนเถอะ!”เห็นได้ชัดว่าเดลตันทนดูทั้งสองคนทะเลาะกันไม่ได้ เขารีบยกมือขึ้นมาจับไหล่ของไรลีย์เบาๆ“มีคนออกมาต้อนรับพวกเรา
