ังดาวแมงป่องหลังจากที่ขึ้นไปบนเครื่องบิน ฉินเฉาก็ได้รับเกียรติให้ได้แนบชิดกับไรลีย์อย่างไม่มีทางเลือกไรลีย์หันไปจ้องมองดวงดาวบนท้องฟ้า เธอไม่พูดอะไรออกมาเลยไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่“ผู้บัญชาการไรลีย์คนสวย ฉันขอถามได้ไหมว่าตอนนี้เธอกำลังคิดอะไรอยู่?”ฉินเฉาเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้เขารู้สึกสนใจสาวน้อยเผ่าจิ้งจอกคนนี้มากทีเดียว“ดูเหมือนว่าข้าจะบอกเจ้าไปแล้วนะ ถ้าเจ้ายังพูดมากอีกที ข้าจะตัดหัวของเจ้า”“เธอบอกแค่ว่า ถ้าฉันพูดมากอีกที ก็ให้ฉันระวังหัวของตัวเองต่างหาก และตอนนี้ฉันก็ระวังอยู่นี่ไง”ฉินเฉายักไหล่ แล้วพูดขึ้นมา “เธอดูสิ ตอนนี้มีแค่ฉันกับเธอที่อยู่ในห้องนี้ อีกตั้งไกลกว่าจะบินไปถึงดาวแมงป่อง เธอดูหดหู่ซะขนาดนี้ ฉันกลัวว่าเธอจะอึดอัดตายไปซะก่อน”“แล้วมันเรื่องอะไรของเจ้า? เจ้าเป็นแค่เชลยเท่านั้น”ไรลีย์กลอกตาใส่ฉินเฉา“เฮ้ ก็เพราะว่าฉันเป็นแค่เชลยนี่แหละ ดังนั้นถึงเธอจะพูดกับฉันมันก็ไม่เป็นไรหรอก!”ฉินเฉาไม่ได้รีบร้อน แต่ค่อยๆ กล่าวโน้มน้าวใจอีกฝ่ายด้วยวิธีปีศาจของเขา “เธออยู่ในกองกำลังต่อต้าน แต่ละคนก็เป็นสหายร่วมรบกับก็องทั้งนั้น แน่นอนว่าเรื่องบางเรื่อง เธอก็พูดกับพวกเขาไม่ได้ แต่ว่าฉันไม่เหมือนกับคนพวกนั้น ฉันเป็นเชลยของเธอแค่คนเดียว ถ้าเธอเล่าให้ฉันฟัง แล้วฉันเอาไปพูดกับคนอื่น คนอื่นก็ไม่เชื่อฉันอยู่ดี ดังนั้นฉันถึงเป็นผู้ฟังของเธอได้ยังไงล่ะ”คำพูดของฉินเฉานั้นราวกับเสียงกระซิบของปี
