ีได้จางหายลงไปมาก“เจ้าดูแตกต่างไปจากสิ่งที่ข้าจินตนาการเอาไว้นิดหน่อย”ไรลีย์เชื่อมั่นในสัญชาตญาณและการตัดสินใจของตัวเองมาโดยตลอด แต่ว่าคราวนี้ จู่ๆ เธอก็รู้สึกผิดคาดกับผู้ชายคนนี้ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าผู้ชายคนนี้มีนิสัยรักตัวกลัวตาย ดังนั้นเธอถึงได้เลือกใช้เขาแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะคิดผิดไป ผู้ชายคนนี้ไม่เหมือนกับคนที่รักตัวกลัวตายทั่วๆ ไปเลยหรือว่ามันจะเป็นอย่างที่ก็องพูด เขาอาจจะจงใจแอบแทรกซึมเข้ามาที่นี่จริงๆ?เมื่อคิดได้แบบนั้น มือขวาของไรลีย์ก็เปล่งแสงสีขาวออกมาจากนั้นร่างของเธอก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังฉินเฉา แล้วเหวี่ยงฝ่ามือเข้าใส่เสื้อคลุมของฉินเฉาอย่างรวดเร็วลำแสงอันเย็นวาบปรากฏขึ้นด้านหลังฉินเฉา ทำให้เขารู้ว่าไรลีย์กำลังโจมตีเขาอยู่แต่เขากลับยั้งมือเอาไว้ ไม่ตอบโต้กลับไปคิดว่าจะทำให้เขายอมจำนนได้ด้วยการข่มขู่พรรค์นี้เหรอ?ไม่มีทาง!ฝ่ามือของไรลีย์พุ่งเข้าใส่เสื้อคลุมของฉินเฉาทันที“อั่ก!”ฉินเฉากัดปากตัวเองให้เลือดไหลออกมาจากเหงือก แล้วพ่นมันออกมา“อะไรเนี่ย……”ไรลีย์ตกตะลึงไปทันที “เป็นแบบนี้ได้ยังไง………นี่เจ้าอ่อนแอจริงๆเหรอ?”“โอ๊ย! เจ็บจะตายอยู่แล้ว………..”ฉินเฉาล้มลงกับพื้น เขาลูบเอวตัวเอง แล้วพูดขึ้นมาว่า “ฉะ ฉันขอโทษจริงๆ ทำไมเธอถึงได้ลงมืออย่างโหดเหี้ยมขนาดนี้ล่ะ!”คิ้วสีดำขลับของไรลีย์ขมวดมุ่นติดกัน“เอาล่ะ ข้าไม่ได้ลงมือหนักสักหน่อย รีบลุกขึ้นมาได้แล้ว”หลังจากที่พูดจบ เธอก็ลากต
