ัวตายของฉินเฉา“ตายซะเถอะ!”ผู้ทำลายล้างดึงสายธนู เพื่อยิงลูกธนูแสงสีส้มให้ระเบิดออกมาอีกครั้งแต่ดูเหมือนว่าไรลีย์จะคาดการณ์เวลาในการยิงธนูของเขาเอาไว้แล้ว สาวน้อยคนนี้ได้สะบัดหาง สร้างพายุไซโคลนขนาดมหึมาออกมาเมื่อพายุไซโคลนและลูกธนูแสงพุ่งเข้ามาปะทะกัน เปลวไฟอันรุนแรงก็พลันระเบิดขึ้นในจักรวาลแห่งนี้ทั้งสามคนต่างจมอยู่ในคลื่นความร้อน คลื่นอากาศขนาดใหญ่ที่แผ่ขยายออกมาได้ทำให้ทั้งสามคนบาดเจ็บภายใน และส่งผลให้ร่างของพวกเขากระเด็นออกไประยะไกลภายในชั่วพริบตาไรลีย์ดึงฉินเฉาเอาไว้ และใช้โอกาสนี้พาเขาบินหนีไปให้เร็วที่สุด“บัดซบ!”ผู้ทำลายล้างถูกคลื่นความร้อนผลักให้ร่างกระเด็นตีลังกาไปไกลนับร้อยเมตร เขาร้องตะโกนออกมาด้วยความโกรธแค้น“ดันไปหลงกลนังตัวแสบนั่นซะได้!”มันเป็นเรื่องยากที่จะทรงตัวอยู่ในห้วงอวกาศให้ได้หลังจากที่เขาทรงตัวได้แล้ว เขาก็เหวี่ยงคันธนูขนาดใหญ่ในมือ ทำให้คลื่นความร้อนที่อยู่ตรงหน้าสลายหายไปภายในชั่วพริบตาไรลีย์พาฉินเฉาบินหนีมาไกลพอสมควร“คิดว่าจะรอดพ้นไปจากเงื้อมมือของข้าได้งั้นเหรอ? น่าขันจริงๆ”ผู้ทำลายล้างดึงคันธนู และเล็งลูกธนูแสงไปยังร่างของทั้งสองคนที่กำลังบินหนีเส้นทางการหลบหนีของไรลีย์นั้นแปลกมาก บางครั้งก็เป็นรูปตัว Sบางครั้งก็เป็นรูปตัว Z ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความช่วยเหลือจากสถานีอวกาศที่อยู่รายล้อม ก็ทำให้ผู้ทำลายล้างเล็งเป้าหมายได้ยากยิ่งกว่าเดิม“เลิกคิดที่จะหนีไปได้เ