ลย!”ผู้ทำลายล้างโกรธมากเมื่อรู้สึกว่าตัวเองถูกอีกฝ่ายเล่นตลก เขาดึงธนูอีกครั้ง คราวนี้ดวงตาของเขาเปล่งแสงวาวโรจน์ออกมา“ระบบกำลังสแกน”เสียงของระบบดังขึ้นในหูของเขา เป้ายิงปรากฏขึ้นมาตรงหน้าและเคลื่อนไหวไปมา แต่ก็สามารถล็อกตำแหน่งของไรลีย์ได้ในที่สุด“ล็อกเป้าหมายแล้ว ทำการยิงได้”“เตรียมตัวตายซะเถอะ!”ผู้ทำลายล้างแสยะยิ้มอย่างมีชัย เขาพูดขึ้นมา พร้อมกับปล่อยสายธนูไปในเวลาเดียวกันธนูแสงสีส้มพุ่งฉิวออกไป มันสามารถหลบเลี่ยงสิ่งกีดขวางที่อยู่รอบด้านได้ราวกับมีชีวิต และไล่ตามไรลีย์กับฉินเฉาไปอย่างต่อเนื่อง“นั่นมันลูกธนูติดตามนี่!”ไรลีย์กระซิบเสียงเบา “เทคโนโลยีของพิภพหลิงนี่มันเองซวยจริงๆ…………ข้าจะโยนผู้คุมกฎคนนั้นลงไป เพื่อดึงความสนใจของเป้าหมายดีไหมนะ…………”เมื่อได้ยินเสียงบ่นพึมพำของไรลีย์ ฉินเฉาก็เหงื่อตกในทันทียัยนี่จะร้ายกาจเกินไปแล้ว ไม่เอาแบบนี้สิ!ฉินเฉารีบตะโกนออกมาอย่างรวดเร็ว “อย่านะ! ฉันจะช่วยให้เธอหนีไปด้วยกันให้ได้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นแล้ว การหนีเอาตัวรอดคือสิ่งที่สำคัญที่สุด!”หลังจากที่พูดจบ ฉินเฉาก็ยื่นมือข้างหนึ่ง เล็งไปยังทหารยามชาวพิภพหลิงที่ยืนอยู่บนสถานีอวกาศใกล้ๆทหารชาวพิภพหลิงตัวสั่นสะท้าน แล้วทหารคนนั้นก็กระโดดออกไปรับลูกธนูแสง ท่ามกลางสายตาตื่นตกใจของไรลีย์ตู้ม!ลูกธนูแสงพลันระเบิดออกมา ทหารชาวพิภพหลิงนั้นไม่เหลือแม้แต่โครงกระดูก“ควบคุมจิตใจงั้นเหรอ!”สาวน้อยเผ่าจิ้งจ