้าข้างเขา นั่นเป็นเพราะว่าตอนที่หยูไห่ยังมีชีวิตอยู่ หมอนั่นเคยติดสินบนเจ้าหน้าที่คนนี้เอาไว้เขารู้ว่ามันเป็นเรื่องที่ยากมาก หากคิดที่จะเลื่อนขั้นภายใต้การบัญชาการของหวังเต๋อดังนั้นหยูไห่จึงต้องแอบติดสินบนเจ้าหน้าที่คนอื่นเพื่อให้พวกเขาดูแลเขาบ้าง หากหวังเต๋อคิดที่จะเอาเปรียบเขาเมื่อไหร่ ก็ให้คนเหล่านี้ออกหน้าให้เขาและตอนนี้มันก็ใช้ได้ผลจริงๆหวังเต๋อที่อยู่ข้างๆ ได้แต่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ผู้คุมกฎที่นั่งอยู่ข้างเขาล้วนอยู่ในระดับเดียวกันทั้งสิ้น ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นผู้รับผิดชอบดูแลกาแล็กซีขนาดใหญ่ นั่นทำให้เขาไม่สามารถเล่นงานอีกฝ่ายได้“หยูไห่ เจ้าอยากจะลาหยุดนานแค่ไหน? อุตส่าห์ได้กลับมาทั้งทีพักสักหน่อยเถอะนะ”เจ้าหน้าที่อาวุโสพูดขึ้นมาอีกครั้ง“ข้าอยากจะลาหยุดสักครึ่งปีครับ หัวหน้า”ฉินเฉากล่าวออกมาการลาหยุดครึ่งปีอาจจะเป็นเรื่องตลกบนโลกแต่วันหยุดยาวสำหรับพิภพหลิง แทบจะไม่แตกต่างอะไรไปจากวันหยุดเพียงไม่กี่วัน“ไม่ได้ ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ เจ้าจะลาหยุดนานขนาดนั้นได้ยังไง!”สีหน้าของหวังเต๋อเปลี่ยนไปทันทีแม่งเอ๊ย ช่วงนี้เขากำลังมีความสุขอยู่กับเมียของหยูไห่อยู่ด้วย เขาจะปล่อยให้หยูไห่ได้สมหวังได้ยังไง!“แค่ครึ่งปีเท่านั้น หัวหน้าคงจะไม่ปฏิเสธใช่ไหมครับ?”ฉินเฉาจะต้องเอาช่วงเวลาครึ่งปีนี้มาให้ได้ภายในครึ่งปี เขามั่นใจมากว่าจะสามารถสร้างกองทัพขึ้นมาในพิภพหลิง หลังจากนั้นก็ดึงพิภพหลิงเข้าสู่สภา