!ในตระกูลของพวกข้ามีผู้สังหารที่แท้จริงกับผู้ทำลายล้างอยู่ด้วย เจ้าไม่มีทางต่อกรกับพลังของพวกเขาได้หรอก!”“ฟู่ว………..”ฉินเฉาพ่นควันออกมาเป็นวงกลม แล้วกล่าวขึ้นมาว่า“ถึงฉันไม่ฆ่าแก ตระกูลของแกก็ไม่ปล่อยฉันไปอยู่ดี”เขาหลุบตามองลานุสที่นอนอยู่บนพื้น แล้วกล่าวเย้ยหยันออกมา“จัดการแกไปซะยังดีกว่า ปัญหาทุกอย่างจะได้จบลง”สิ้นเสียงนั้น ฉินเฉาก็ยกจุดจบแห่งกฎเกณฑ์ในมือขวาขึ้นมาบอลสีดำทมิฬยังคงสั่นไหวอย่างต่อเนื่อง แต่หัวใจของลานุสแทบจะหยุดเต้นอยู่แล้ว“นายท่าน ไม่ได้นะคะ!”แต่ในขณะนั้นเอง รอนน่าที่อยู่ข้างๆ ก็กล่าวเกลี้ยกล่อมขึ้นมา“หากท่านฆ่าเขา ตระกูลลานุสจะต้องมาแก้แค้นท่านอย่างไม่จบไม่สิ้นแน่นอน เมื่อถึงตอนนั้น พลังของท่านเพียงคนเดียวอาจจะต้านทานมันไว้ไม่ได้!”“เธอดูถูกเจ้านายของเธอเกินไปแล้ว”ฉินเฉาหัวเราะออกมา “ต้องฆ่าเขาสิ ถึงจะเป็นการแก้ปัญหาได้อย่างยั่งยืนจริงๆ”แต่ดูเหมือนว่าสิ่งต่างๆ จะไม่ง่ายดายแบบนั้น เพราะเจ้าหน้าที่ในพิภพหลิงที่เคยปิดกั้นถนนทั้งสองด้าน ตอนนี้ได้ล้อมกรอบเข้ามาแล้วผู้คุมกฎชาวพิภพหลิงคนหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นหัวหน้าได้ตะโกนขึ้นมาเสียงดังว่า“โปรดอย่าลงมือ!”ฉินเฉามองตามเสียงไป คนคนนั้นคือผู้คุมกฎที่อยู่ในระดับผู้ติดตาม“ถึงท่านลานุสจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ แต่ถึงยังไงเขาก็ยังเป็นแขกผู้ทรงเกียรติในเขตฟ้าสีคราม!”ผู้ติดตามคนนั้นคิดในใจว่า มูกู ลุงของลานุสเป็นเจ้าหน้าที่ที่มีต˹าแหน
