าวเดิร์กผู้หยิ่งผยองหยิบอาวุธขึ้นมาโดยไม่พูดไม่จา แต่เล็งกระบองคุมกฎไปยังเจ้าหน้าที่ที่อยู่รอบๆแต่ชาวโฮแมนกลับไม่กล้าก้าวออกมาหยิบอาวุธ พวกเขาเอาแต่หลบอยู่ด้านหลังคนในเผ่าพันธุ์อื่นเท่านั้นเฮ้อ มีเพียงรอนน่าเท่านั้นสินะ ที่พอจะทำให้โล่งอกได้ชาวโฮแมนคนอื่นๆ ยึดติดอยู่กับความเป็นทาสมากเกินไปดูเหมือนว่าชาวโฮแมนส่วนใหญ่จะสิ้นหวังไปแล้วฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาแต่คราวนี้ผู้ติดตามได้กรีดร้องออกมาว่า“เจ้าคิดจะทำอะไร! เจ้าจะก่อตั้งกองกำลังต่อต้านขึ้นมางั้นเหรอ!”“ฉันก็แค่จะก่อตั้งกองกำลังป้องกันของตัวเองขึ้นมาเท่านั้น”ฉินเฉาสูบซิการ์ในปาก แล้วพูดขึ้นมาว่า “เพื่อที่จะไม่ให้พวกแกมารังแกยังไงล่ะ ถูกต้องไหม?”“เจ้าจะประกาศตัวเป็นศัตรูกับเขตฟ้าสีครามจริงๆ ใช่ไหม!”ผู้ติดตามเห็นว่าทาสมากกว่า 100 คนหยิบกระบองคุมกฎขึ้นมาเขาก็ก้าวถอยหลังไปอย่างห้ามไม่ได้หากเกิดสงครามขึ้นมาจริงๆ ปราชากรของเขาจะต้องได้รับความเสียหายอย่างแน่นอนอีกฝ่ายมีอาวุธครบมือ และยิ่งไปกว่านั้นยังมีผู้พิทักษ์ที่สามารถเอาชนะลานุสได้แต่ถ้าหากว่าถอยกลับไป เขาจะไปรายงานมูกูว่ายังไงดีล่ะ…………ปวดหัว ปวดหัวเป็นบ้าเลย!ทำไมเรื่องเองซวยพรรค์นี้ถึงต้องมาเกิดขึ้นกับข้าด้วย!เชี่ยเอ๊ย โลกใบนี้มีแต่เรื่องเชี่ยๆ!“เป็นศัตรูกับเขตฟ้าสีครามงั้นเหรอ……….”จู่ๆ ฉินเฉาก็บีบบอลสีดำทมิฬในมือให้สลายไปผู้ติดตามคนนั้นคิดว่าฉินเฉายอมจำนนแล้ว จึงโล่งใจขึ้นมา
