บทที่ 289 อย่าทำให้ฉันผิดหวัง
ท่ามกลางสีหน้าประหลาดใจของทุกคน ในที่สุดหานชิงอวี่ก็หยุดฝีเท้าลง
เขาหันหน้ากลับไปยิ้มให้ฉินซานไห่ที่อยู่ด้านหลังเล็กน้อย จากนั้นก็เอ่ยปากกับชายวัยกลางคนว่า
“คุณวางใจได้ ผมไม่ได้มาเพื่อแย่งกรรไกรของคุณ”
“คุณอยากรู้ความจริงทั้งหมดนี้ไม่ใช่เหรอ? ผมแค่อยากจะช่วยบอกข้อมูลบางอย่างให้คุณได้รู้”
“แต่ห้ามให้คนอื่นได้ยินข้อมูลพวกนี้เด็ดขาด”
“ไม่ทราบว่า คุณอยากจะฟังไหม?”
ขณะที่หานชิงอวี่พูด สีหน้าเขาไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
มองดูสีหน้าของหานชิงอวี่ ผู้คนโดยรอบนึกถึงสำนวนได้เพียงสำนวนเดียว
มั่นคงดุจภูเขาไท่ซาน
แม้แต่ชายวัยกลางคนเอง ก็ยังพ่ายแพ้ต่อความกล้าหาญของหนุ่มน้อย
เขามองสำรวจหานชิงอวี่ จากหัวจรดเท้า ก่อนจะถามด้วยความสงสัยว่า
“สิ่งที่ฉันถือในมือคือกรรไกรนะ นายคิดว่าฉันไม่กล้าแทงนายจริง ๆ รึไง!”
“ถึงจะเป็นแบบนี้ นายก็ยังจะเข้ามาอีกหรือ?”
ประโยคนี้ของเขา แต่เดิมต้องการให้หานชิงอวี่ถอยกลับไปเพราะความกลัว
แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคือ หลังจากที่หานชิงอวี่ได้ยินแล้วกลับพยักหน้าและกล่าวว่า
“ถ้าอย่างนั้น ผมจะถือว่าคุณอนุญาตให้ผมเข้าไปแล้วนะ”
เมื่อเห็นว่าผู้ชายวัยกลางคนไม่ได้ตอบกลับมาอย่างรุนแรง หานชิงอวี่จึงเดินตรงไปหาอีกฝ่ายทันที
คราวนี้ ผู้ชายวัยกลางคนกลับไม่ได้ขัดขวาง
เจี๋ยเป่าถึงกับอ้าปากค้างเมื่อเห็น หานชิงอวี่ค่อย ๆ เดินไปหาญาติคนไข้
ถ้าทำสิ่งเหล่านี้เพื่ออนาคตของ
